sobie z tym. Jeśli twoje życie nie ma sensu, to jest to twoja wina.
Nanna Foss
Czy ta kłótnia warta jest aż takiej goryczy, że milczycie od przeszło tygodnia? Czy powód, przez który się poróżniliście, wart jest tego, byście się rozstali?
Natalia Sońska
Diamenty są symbolem szczęścia i luksusu, choć powinny kojarzyć się z cierpieniem i śmiercią (…). Zabiły więcej ludzi niż niejedna epidemia. Zawsze szła za nimi chciwość i bezwzględność.
Maciej Siembieda
Błądy w pisawni. Literówki zostały popełnione celowo. Zainspirowały nas orientalne dywany, które zawsze powinny zawierać przynajmniej jedną umyślną wadę. Przynajmniej jeden z supełków musi być źle utkany. Wady te mają nam przypominać, że jesteśmy ludźmi i nie powinniśmy pozować na idealnych. Celowo nie podajemy źródeł na poparcie tego faktu.
Hans Rosling
Zrozumiał, że nie istnieje coś takiego jak czas przeszły. Ani przyszły. Tym samym nie można tracić czasu. Ani na nim zyskać. Liczy się jedynie działanie. (s.279).
Henning Mankell
Nie ma takiej odpowiedzi, z której nie dałoby się sporządzić przeciw mnie aktu oskarżenia (...). Mogę tylko zapewnić, że na śmierć się nie obojętnieje. Ale - ostatecznie - to nie jest moja śmierć.
Anna Kamińska
Każde więc źródło, z którego jesteś w stanie wyciągnąć mądrość życiową, szanuj jak złoto.
Tomasz Dmuchowski
Umiał wyławiać szczęście z drobiazgów, które są pod ręką. Tę sztukę znają wszystkie stworzenia oprócz człowieka.
Květa Legátová
Było ich trzech: Jacek, Jarek i Rafał. Jarek przeprowadził się z Wrocławia do Warszawy i trafił do szkoły podstawowej na osiedlu Stegny. Znalazł się w klasie właśnie z Jackiem i Rafałem. Okazało się, że wszyscy trzej interesują się fantastyką, i to na tyle, że prócz czytania porywali się także na pierwsze próby pisarskie. Historia jakich wiele? Zapewne. Tyle że ta okazała się początkiem historii jakich mało, co stanie się jasne, jeśli zdradzimy nazwiska naszych bohaterów: Jacek Piekara, Rafał Ziemkiewicz i Jarosław Grzędowicz.
Tomasz Pindel
Nanna Foss
Czy ta kłótnia warta jest aż takiej goryczy, że milczycie od przeszło tygodnia? Czy powód, przez który się poróżniliście, wart jest tego, byście się rozstali?
Natalia Sońska
Diamenty są symbolem szczęścia i luksusu, choć powinny kojarzyć się z cierpieniem i śmiercią (…). Zabiły więcej ludzi niż niejedna epidemia. Zawsze szła za nimi chciwość i bezwzględność.
Maciej Siembieda
Błądy w pisawni. Literówki zostały popełnione celowo. Zainspirowały nas orientalne dywany, które zawsze powinny zawierać przynajmniej jedną umyślną wadę. Przynajmniej jeden z supełków musi być źle utkany. Wady te mają nam przypominać, że jesteśmy ludźmi i nie powinniśmy pozować na idealnych. Celowo nie podajemy źródeł na poparcie tego faktu.
Hans Rosling
Zrozumiał, że nie istnieje coś takiego jak czas przeszły. Ani przyszły. Tym samym nie można tracić czasu. Ani na nim zyskać. Liczy się jedynie działanie. (s.279).
Henning Mankell
Nie ma takiej odpowiedzi, z której nie dałoby się sporządzić przeciw mnie aktu oskarżenia (...). Mogę tylko zapewnić, że na śmierć się nie obojętnieje. Ale - ostatecznie - to nie jest moja śmierć.
Anna Kamińska
Każde więc źródło, z którego jesteś w stanie wyciągnąć mądrość życiową, szanuj jak złoto.
Tomasz Dmuchowski
Umiał wyławiać szczęście z drobiazgów, które są pod ręką. Tę sztukę znają wszystkie stworzenia oprócz człowieka.
Květa Legátová
Było ich trzech: Jacek, Jarek i Rafał. Jarek przeprowadził się z Wrocławia do Warszawy i trafił do szkoły podstawowej na osiedlu Stegny. Znalazł się w klasie właśnie z Jackiem i Rafałem. Okazało się, że wszyscy trzej interesują się fantastyką, i to na tyle, że prócz czytania porywali się także na pierwsze próby pisarskie. Historia jakich wiele? Zapewne. Tyle że ta okazała się początkiem historii jakich mało, co stanie się jasne, jeśli zdradzimy nazwiska naszych bohaterów: Jacek Piekara, Rafał Ziemkiewicz i Jarosław Grzędowicz.
Tomasz Pindel