Zażywa ją portier w twojej kamienicy, a jeśli nie on, to zażywa ją nauczycielka, która

daje korepetycje twoim dzieciom, nauczyciel gry na pianinie twojego bratanka, kostiumolog z teatru, do którego wybierasz się wieczorem, weterynarz, który leczy twojego kota. Burmistrz, u którego byłeś na kolacji. Budowniczy domu, w którym mieszkasz, pisarz, którego czytujesz przed zaśnięciem, prezenterka telewizyjna, której będziesz słuchał, oglądając wiadomości. Lecz jeśli dobrze się zastanowisz i stwierdzisz, że żadna z tych osób nie może wciągać kokainy, to albo nie potrafisz patrzeć, albo kłamiesz. Albo po prostu osobą, która ją zażywa, jesteś ty.
Roberto Saviano

Pan Tadeusz, co nigdy o żaden urząd nie prosił i unikał nawet dotąd sejmików, podał się na posła, aby na ostatnim szańcu prawa bronić sławy narodu. Polski Fawoniusz, Michał Korsak, został kolegą tego polskiego Katona. Zbierają się zatwardziałe lub przelękłe prawodawce w Warszawie. O dniu najhaniebniejszy, a razem najchlubniejszy dla Polski, w którym nasze nowogródzkie poselstwo usłyszało głos znieważonej i konającej ojczyzny.
Henryk Rzewuski

Jedni potrafią pięknie śpiewać, drudzy szybko biegać, ja zaś zauważam rzeczy których inni nie dostrzegają, mimo że większość z nich znajduje się na wyciągnięcie ręki. Widzę sytuacje z innej perspektyw. Tego właśnie brakuje większości osób. Dlatego staram się im ofiarować nowy punkt widzenia, który pozwala zatrzymać się, popatrzeć na życie z boku i zacząć od nowa.
Andy Andrews

Podsumowując prognozy n najbliższych sto lat, uważam, że trend rosnącego dobrobytu utrzyma się, jednak niekoniecznie doprowadzi nas wszystkich do życia wypełnionego wolnym czasem, jak sądził Keynes w 1930 roku. Wielu ludzi będzie pracowało ciężej niż kiedykolwiek, a pewne rzeczy, które niektórzy z nas robią dziś, by wykonywać swoje obowiązki z większą wydajnością - na przykład zażywanie środków dopingujących - przestaną być w opinii innych wykluczone i staną się normą.
Ignacio Palacios-Huerta

Gemeoss

(...)ludzie są zbyt lękliwi, by się cieszyć nieprzepartymi ścieżkami, chcą dzikich plaż ogrodzonych

płotem i oznaczonych tabliczką z napisem "dzika plaża".(...) plażowicze nie są zdolni samodzielnie rozpoznać dzikiej plaży, dzikość dla nich zaczyna się tam, gdzie przez dziesięć minut nie ma kogo zapytać o drogę, tam, gdzie przez kilometr nie znaczy drogi żaden niedopałek tudzież puszka po piwie, w której można by odnaleźć ulgę rozpoznania ( i niby żartobliwie, niby z pogardą, a tak naprawdę z miłością do bliźnich wypowiedzieć "nasi tu byli" ); dzikość może ich dopaść na przystanku, na którym nikt nie czeka na autobus, mimo że wedle rozkładu lada moment powinien przyjechać. Wojciech Kuczok - Poza konfliktami wewnętrznymi przeżywamy jeszcze konflikty, które wynikają z tego, jakich zachowań i psychicznych umiejętności wymaga od nas kultura. I czy umiemy tym wymaganiom sprostać. - Czego dzisiaj dotyczą te wymagania? - Moim zdaniem przede wszystkim dążenia do sukcesu. - Chodzi o poczucie zrealizowania i szczęścia w każdej sferze życia? - Nie chcę nazywać tego sz...

Czytaj więcej

Po śmierci są szczęśliwsi? Silas uśmiechnął się tak szeroko,że odsłonił kły. - Czasami.

Zazwyczaj nie. Zupełnie jak ludzie, którzy wierzą,że będą szczęśliwi, jeśli przeprowadzą się w jakieś inne miejsce, lecz przekonują się, że to tak nie działa. Gdziekolwiek się udasz, zabierasz tam siebie, jeśli rozumiesz, co mam na myśli. Neil Gaiman - Wszyscy rodzice twierdzą, że kochają dzieci tak samo. Ale jak to właściwie jest, skoro tyle dzieci w dorosłości mówi, że czuło inaczej? - Mnie się wydaje, że wszyscy mają intencję, żeby kochać dzieci tak samo, ale to iluzja. Taka sama jak ta, że dobra rodzina to zgodna rodzina. Z każdym z dzieci mamy trochę inną relację, co wynika z tego, o czym już mówiłam. Jedno dziecko jest wymarzone, wyczekane i zaspokaja naszą ważną potrzebę, a kolejne pojawia się na przykład w trudnym zawodowo momencie i nieświadomie mamy do niego dużo pretensji. Albo przypomina nam ukochanego brata, siostrę czy mamę. - Może nam też przypominać nas samych. - No właśnie. Będzie nam do niego bliżej, jeśli ma te cechy lub zdolności, które w sobie lubimy, gorzej,...

Czytaj więcej

[...] tak naprawdę nigdy nie widzimy tej drugiej osoby. Pamięć okazuje się leniwym

pracownikiem, który stara się nie przemęczać. Nie rejestruje wszystkich szczegółów, kiedy ktoś żyje i przebywa obok ciebie niemal przez cały czas, a kiedy ta osoba umiera, pamięć tylko wykonuje kolejne słabe kserokopie i wszystkie szczegóły przepadają: piegi, krzywy uśmiech, linie wokół oczu. Marisha Pessl O, mój ojcze, któryś jest na ziemi, zło, które jest w tobie, wyzwala mnie. Ja jestem pokusą, a ty w niej upadkiem. Znieważaj mnie, tak jak ja znieważam tych, którzy mnie kochają. Daj mi co dzień chleb goryczy. Moja wola nieobecna jest w niebie, jak i na ziemi. Wiąże mnie niemoc. Imię moje jest mdłe. Georges Bataille W naszych czasach trudno być filozofem. Trzeba oszukiwać siebie i innych. Jak zaczniesz mówić prawdę, to cię wsadzą do ciupy lub do domu wariatów. Swiatłana Aleksijewicz Wstał nowy dzień. Dla jednych będzie najszczęśliwszy w życiu, dla drugich najgorszy, dla jeszcze innych po prostu zwyczajny. Jeden z wielu, które przeżyli i, które jeszcze przed nimi. Co zgotuje ...

Czytaj więcej

Lavinia usłyszała skrzypnięcie otwieranych drzwi, kiedy stanęła u stóp słabo oświetlonych schodów. Nieco

dalej w długim korytarzu pojawiło się pasmo światła bijącego od płomienia świecy. Jakiś mężczyzna ostrożnie wyszedł z jednej z sypialni i ruszył w jej kierunku. Amanda Quick Roześmiała się, a od tej chwili on wiedział, że będzie to jeden z najlepszych dni jego życia. Nalini Singh - To śmieszne - odezwał się Simon. - Przecież to brat i siostra. Królowa wzruszyła ramionami. - Niesmak nie wyklucza pragnienia. Cassandra Clare Na drzwiach wyryto mądrość tę, tradycję rodu, światła skrę, co prosto brzmi: kochajmy się. Christopher Paolini Natura ludzka jest tak skonstruowana, że wierzymy wbrew rozsądkowi, że wszystko będzie dobrze, choć wiemy, że to niemożliwe. Bram Stoker Swoimi codziennymi postępkami przemycamy rozliczne pożegnania, gdyż często mamy poczucie,że znika coś, co już nie wróci.Każdy dzień kryje w sobie jakieś powitanie i jakieś "do zobaczenia". Éric-Emmanuel Schmitt Live the full life of the mind, exhilarated by new ideas, intoxicated by the romance ...

Czytaj więcej

U Nietzschego spotykamy ważną ideę - amor fati, czyli "umiłowanie własnego losu", to

znaczy w istocie własnego życia. Według niego jeśli mówisz "nie" choćby jednemu składnikowi swojego życia, to drzesz w strzępy całość. Joseph Campbell Gdy się z kimś przeżyje całe życie i jest zawsze razem, i dzieli każdą myślą i zamiarem, to nie sposób sobie wyobrazić, że ten ktoś odchodzi tak nagle i bez ostatniego słowa. Magdalena Grzebałkowska Chrześcijaństwo stało się raczej kultem rytuału niż idei, teologia zaś wycofała się, ustępując miejsca politycznej kontroli. Christopher Knight Bliskość pożądanej rzeczy kusi człowieka, by uległ słabościom. Na drodze tej czyha zguba. Frank Herbert Język mu się w winie utopił. A ja się nawet w morzu nie utopiłem! [BURZA]. William Shakespeare -Oczywiście, że zamierzam coś zrobić. Zamierzam zrobić wszystko co najlepsze w mojej mocy. -Czyli. -Zająć się sobą Lisa Jane Smith Nic nie ma większej mocy perswazji niż pięć centymetrów stali w ciele człowieka... Veit Etzold Kiepski to przypadek. Żadnego spięcia, kryzysu...

Czytaj więcej

A marzenia dla ludzi są największą wartością. Są bogactwem duszy. Są złotem, perłami,

muzyką i barwą życia. Z marzeń rodzą się bajki, a z nich wielkie czyny powstają. One tworzą sztukę, kulturę. Z nich rodzą się bohaterowie. I miłość z nich wyrasta. Sergiusz Piasecki Bo ja, będąc dzieckiem z uśpioną mową duszy, teraz usłyszałem cię. Walt Whitman Szczęście w życiu to lipa. Koło fortuny to piramida szczęścia dla naiwnych. Prawdziwy sukces wymaga ofiary. Rick Riordan Mój dom jest tam, gdzie jestem ja, gdzie chcę być. Tworzę go ja, a nie ściany, których nie mogę zabrać ze sobą. Dorota Katende Będzie gryzł każdą rękę, jaka wyciągnie się do niego, a jednocześnie tęsknie na nią czekał. Charlotte Link Hindusi specjalizuję sie w dystrybucji upokorzenia. Paulina Wilk Znajomość ciemnych spraw innych chroni nasze własne tajemnice. Sandra Brown Ten, kto kocha, drażni zawsze tego, kto nie kocha. Raymond Radiguet They were one; cold logic and wild emotion, merged together to create something truly beautiful. Julie Kagawa

Czytaj więcej

Widzisz nagle w głowie czyjąś podobiznę, wspólne chwile i nie możesz się pogodzić

z tym, że jej już nie ma, na ziemi już jej nie zobaczysz nigdy. Najgorzej, gdy zamykasz oczy i nie potrafisz sobie już wyobrazić tej postaci, jej oczu, włosów, ust. Tak, jakby nigdy nie istniała, nie chodziła po tym ziemskim padole. Z drugiej strony jednak: każdy kiedyś musi odejść, ale nie bój się o przyjaciół. Losu nie zatrzymasz w miejscu. Zacznij czerpać garściami z przyjaźni i wykorzystywać ją jak najlepiej, a wtedy będzie inaczej. Spojrzysz sobie w lustro i powiesz: Zrobiłem wszystko, co się dało! Ja jestem wygrany, już nic lepiej nie dało się zrobić. I wtedy wyciągniesz kieliszek, nalejesz czerwonego winka, spojrzysz w niebo i powiesz donośnie do zmarłego: twoje zdrowie, po czym sobie chlapniesz. Dariusz Okoń - Gdybyż wiedzieć, gdzie ona jest i jak jej jest?... Cóż znaczy moja nauka? - myślał obłędnie - moja inteligencja, kiedy nie mogę zbadać, czy ona szczęśliwa i czy jej byt jaśniejszy niż na ziemi. Cóż znaczą filozofowie, mistycy, kiedy pojęcie śmierci zamyka dla nich księ...

Czytaj więcej

Kiedyś, dawno temu, podczas wielkiej wojny, żołnierze nazywali takie listy "dearjohnami". Dostałem dearjohna,

mówili. Oni byli na froncie, a ich przyjaciółki, narzeczone i żony w kraju. Przysyłały listy zatytułowane: "Moje najdroższe kochanie", "Dżonuniu" albo "Misiu-pysiu". A pewnego dnia nie było już Mysia-pysia, tylko oficjalnie: "Drogi Johnie". Wtedy wiadomo było, że nie ma co czytać dalej. Spotkałam kogoś, on jest lotnikiem (prawnikiem, odpowiedzialnym-młodym-człowiekiem). Nie mogę czekać w nieskończoność, ta wojna nigdy się nie skończy, muszę myśleć o dzieciach, a ty zdychaj w okopach w Ardenach, po szyję w błocie, i niech ci strzelą w dupę. Pa. Buziaczki, Misiu-pysiu. Jarosław Grzędowicz - Adela zniszczy naszą delikatną Madelyne - wybuchnął Gilard. - Słodka Madelyne nigdy sobie z nią nie poradzi. - Słodka Madelyne ma temperament tak gwałtowny jak burza śnieżna, Gilardzie - powiedział dobitnie Duncan. - Musimy tylko tak nim pokierować, żeby dała mu upust. - Co ty mówisz? - wykrzyknął głośno zdumiony Gilard. - Madelyne jest delikatną panną. Dla...

Czytaj więcej

List do znajomej w Paryżu: (...) sprawia mi ból wnikanie w określony porządek,

porządek opracowany do niemal najdrobniejszej cząsteczki powietrza (...). Goryczą napełnia mnie wdzieranie się w zamkniętą przestrzeń, gdzie ktoś, kto umie pięknie żyć, wszystko poustawiał na obraz i podobieństwo własnej duszy(...). Julio Cortázar Musisz wejść w umysł sprawcy. (...) Jeśli uda ci się myśleć i czuć tak jak on, będziesz krok przed nim. Krok, który może być decydujący. Michael Tsokos Bo szkapa, która rży tak głośno jak ty, rzadko ma siłę, by puścić się w galop. Remigiusz Mróz Życie jest jak nudna sztuka w teatrze, ale nie warto się spieszyć z wychodzeniem przed nieuniknionym końcem spektaklu. Andrzej Wajda Łatwo zapomnieć, ile jest coś warte, jeśli często się z tego korzysta. Kiedy staje się pospolite i użyteczne. Kiedy staje się... narzędziem. Brandon Sanderson A jakim sposobem można nie znaleźć rzeki? Byłem tam kiedyś, to i trafię z powrotem. Ty się musisz od nowa uczyć drogi za każdym razem? Strach pomyśleć, jak znajdujesz wychodek. Jarosław Grzędowicz ...

Czytaj więcej

Nieprawda, że czas leczy rany i zaciera ślady. Może tylko łagodzi przykrywając wszystko

osadem kolejnych przeżyć i zdarzeń. Ale to, co kiedyś bolało, w każdej chwili jest gotowe przebić się na wierzch i dopaść. Nie trzeba wiele, żeby przywołać dawne strachy i zmory. Gdyby nawet trwały w ukryciu, zepchnięte na samo dno, to przecież gniją gdzieś tam, na spodzie, i zatruwają duszę, zawsze pozostawiając jakiś ślad - w twarzy, w ruchach, w spojrzeniu - tworzą bariery psychiczne, kompleksy. Nie pomoże wódka, nie pomoże szarpanie się w skrajnościach, od usprawiedliwiania do potępiania. Lucjan Nowakowski -Boreaszowi trzeba stawić czoło! Trzeba przepędzić północne wiatry! -Tak, panie. Ale żeby stawić czoło Boreaszowi, nasz okręt musi opuścić przystań. -Okręt w przystani? [...] Wiesz, kiedy ostatnio widziałem w mojej przystani okręty śmiertelników? Król Libii... Miał na imię Psyllos... oskarżył mnie o to, że moje wiatry wypaliły mu zboże. Możesz w to uwierzyć? [...] -A wypaliłeś mu te zboża, panie? -Oczywiście! [...] Ale ty nie jesteś od Psyllosa, co? -Nie, panie. Jestem Ja...

Czytaj więcej