Zabiłem małą Esmeraldę, ponieważ uznałem, że jestem to winien sobie i całemu światu.

Miałem już wtedy na swoim koncie dwóch chłopców, czyli niejako wyświadczyłem słabszej płci przysługę, bo dzięki mnie wysforowała się do przodu, przynajmniej w ogólnej statystyce. Doszedłem do wniosku, że powinienem czynem dać dowód siły mych przekonań i dążyć do choćby niewielkiej zmiany niekorzystnego wyniku.
Iain Menzies Banks

-Łączy nas więcej niż przyjaźń - wyznał. - Stanowimy
jedność, my wszyscy. To twoje dzieło. Połączyłeś nas i urato-
wałeś przed śmiercią. A teraz zdezerterowałeś o przeszedłeś na
jego stronę? Połączyłeś siły z wrogiem? - Pokręcił głową.- Nie
mogę w to uwierzyć.
-Bo jesteś idealistycznym idiotą- syknął Gabriel
Lisa Jane Smith

- Jesteś nie do wytrzymania, Thereso, po prostu nie do wytrzymania.
– Dlaczego? – pytam piskliwie.
– Próbuję ci powiedzieć, że… że chcę ci pomagać i trzymam cię za rękę, ale to nic nie daje… ty nadal nie rozumiesz. Nie wiem, co jeszcze mógłbym zrobić. – Ukrywa twarz w dłoniach. To chyba niemożliwe, żeby mówił to, co myślę?
– Nie rozumiem? Czego nie rozumiem, Hardin?
– Że cię pragnę. Bardziej niż czegokolwiek i kogokolwiek w całym moim życiu.
Anna Todd

Książka była dla Teresy znakiem rozpoznawczym tajnego bractwa.
Przeciwko światu brutalności, który ją otaczał, miała tylko jedną obronę: książki (…). Umożliwiały jej imaginacyjną ucieczkę z życia, które jej nie zadowalało, ale miały również znaczenie jako przedmiot: chętnie przechadzała się po ulicy trzymając książkę pod pachą. Miały dla niej takie samo znaczenie jak elegancka laseczka dla dandysa z zeszłego wieku.
Odróżniały ją od reszty.
Milan Kundera

Gemeoss

Miłość, jaką go darzyłam, nie miałaby racji bytu, gdyby nie była odwzajemniona. To

nie było sztuczne zauroczenie, jakie zwykłam czuć wobec mężczyzn w przeszłości. Znałam różnicę. Bez względu na to, co w naszym związku było tylko przedstawieniem, to na pewno nie było nasze uczucie. Laurelin Paige Obym trafiła do nieba godzinę przed tym, gdy diabeł się zorientuje, że umarłam Bogna Ziembicka Była ucieleśnieniem furii. Była gniewem. Była zemstą. Sarah J. Maas Ludzie nie lubią mówić o śmierci, bo ich to zasmuca. Colleen Hoover Nasze życie stworzone jest tak, że pod spojrzeniem, którym je ogarniamy, staje się straszne lub cudowne. Éric-Emmanuel Schmitt Moje sny ścielę pod twoje stopy, stąpaj więc lekko, bo stąpasz po snach- W. B. Yeats. Meg Cabot ..Jeśli ty nie będziesz walczyć o swoje marzenie, to kto ma to zrobić?".. Richard Paul Evans może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć Frederik Pohl Można milczeć i milczeniem ranić kogoś. Jan Twardowski

Czytaj więcej

Jej życie naznaczył ból.Niepewność,wieczna uległość. Doświadczenie braku akceptacji,ciągłego odrzucenia.Była na tyle mądra,by zrozumieć,

że koleje jej losu wytyczone zostały w dzieciństwie. Charlotte Link Jak romantycznie…nie wierzę, że pierwszą rzeczą, na jaką spojrzałeś, były jej oczy. Julie Cross Popatrz na siebie mówiła tylko popatrz. A jak człowiek ma na siebie popatrzyć to kim jest wtedy ten co patrzy a kim jest ten przez niego oglądany ? Joanna Bator Co za świnia, gnój, kretyn(...)!!! Co on sobie wyobraża?! Ta tajwańska podróbka prawdziwego mężczyzny! Magda Skubisz Wiecie czego wam najbardziej brak? - powiedziała ze współczuciem - nie umiecie się wcale śmiać. Lucy Maud Montgomery To, o czym chcemy zapomnieć, ciąży bardziej niż to, co analizujemy. Éric-Emmanuel Schmitt Teraźniejszość jest gmatwaniną ludzkich losów z przeszłości. Teresa Raumer ...słowa żyją tak długo, jak długo ludzie je pamiętają. Tahereh Mafi

Czytaj więcej

Lepiej się nie wyrywać, jeśli się nie ma nic sensownego do zaprezentowania. Racja,

miło jest zostać wyróżnionym z tłumu i usiąść przy stole nauczycielskim, może to wręcz przyprawić o zawrót głowy, ale upadek z wysoka bywa rychły i bolesny. Głupota i wymądrzanie się przynoszą wstyd. Przed każdą wypowiedzią publiczna należy się przygotować. Zawsze trzeba się się dobrze zastanowić, czy nie lepiej zachować milczenie: kto milczy, nie naraża się na drwiny. Amos Oz - Mów, co tylko chcesz. Ale nie przestawaj w ten sposób podskakiwać na moim fiucie - westchnął i wbił się we mnie głębiej. - Kocham cię - wyznałam spokojnie, przyglądając się jego twarzy. Zamarł. W połowie ruchu biodrami. Niezła kontrola. - Żałuję, że powiedziałem coś tak prostackiego, jak "nie przestawaj w ten sposób podskakiwać na moim fiucie" tuż przed twoim wyznaniem. - A gdybyś wiedział, co mam zamiar wyznać, to co wtedy byś powiedział ? - zapytałam i ze zdenerwowania przygryzłam wargę. Lekki uśmiech pojawił się na jego twarzy. - Że ja pierwszy cię pokochałem. Alice Clayton - Czy pan s...

Czytaj więcej

Zrozumiał jedno, że zrzeszenie się czyni człowieka silniejszym, wydobywa na jaw najlepsze cechy

poszczególnych jednostek i daje radość, której niełatwo doznać żyjąc tylko dla siebie: radość odkrycia, jak wielu jest ludzi uczciwych, dzielnych i zdolnych, dla których warto się trudzić. by osiągnąć coś prawdziwie dobrego (podczas kiedy żyjąc samotnie odczuwa się najczęściej coś przeciwnego: dostrzega się raczej złe cechy ludzkiej natury, te, które każą wciąż trzymać rękę na gardzie szpady). Italo Calvino Z barwnego od potłuczonej terakoty rumowiska wyrastał wielki krzak róży, obsypany dziesiątkami białoliliowych kwiatów. Na płatkach połyskiwały krople rosy, błyszczące jak srebro. Krzak oplatał pędami dużą płytę z białego kamienia. A z płyty spoglądała na nich smutna urodziwa twarz, której delikatnych i szlachetnych rysów nie zdołały zamazać i rozmyć ulewy i śniegi. Twarz, której nie zdołały zeszpecić dłuta grabieżców wydłubujących z płaskorzeźby złote ornamenty, mozaikę i szlachetne kamienie... Andrzej Sapkowski Na początku, niemal czternaście miliardów lat temu, cała przestrz...

Czytaj więcej

Żyjemy tak, jakby to był jedyny z możliwych światów, obiecujący zawsze jakieś szczęście.

Zbliżymy się do niego poprzez postęp oparty głównie na lepszym wykształceniu (jakim!?), większym dobrobycie i - oczywiście - na nauce. Koniec końców wszystko zdaje się sprowadzać do problemów organizacji i skuteczności. Cóż za iluzja! Właśnie w ten sposób podcięliśmy skrzydła wyobraźni, założyliśmy knebel na serce, sprowadziliśmy wszystko wyłącznie do świata zmysłów, odmawiając sobie tym samym drugiej połowy." (s. 435) Tiziano Terzani Something to picture, when you’re at the gym counting stomach crunches or hanging knee raises to flatten your ab muscles, just know that some people have a whole other person growing out of that spot on their body. That fleshy, jiggly area under the bottom of your rib cage, where to you is just a “love handle,” those other people have arms and legs, most of a whole other person hanging over their belt. Doctors call this an “epigastric parasite.” Read the rest at Vice Magazine: Viceland - MISTER ELEGANT Chuck Palahniuk - Ale jak mu je dostar...

Czytaj więcej

Mogłem wręcz liczyć, że zostanę nowoczesnym bohaterem. Jedyną przeszkodą do potencjalnego bohaterstwa stanowiła

bezsenność. Nie można ocalić ludzkości bez ośmiu godzin snu na dobę. Żaden bohater nie ma problemów ze snem nawet jeżeli śpi z otwartymi oczami. Jest panem nocy, podczas gdy ja liczę wszystkie barany na świecie; żaden nigdy nie przeskoczył mi nad głową. Wypadałoby, żeby któremuś skok się nie udał. Człowiek, na którego spada wełnista masa, z całą pewnością zasypia. Z biegiem lat nauczyłem się cierpliwości. W nocy wstaję i całymi godzinami czytam. Często słowa dają mi schronienie, aż do świtu, a litery zlewają się z literami na granicy snu. David Foenkinos - Na ile sposób, w jakich wchodzimy w relacje z przyjaciółkami, odzwierciedla naszą relację z matką? - Te nasze wczesne relacje w ogóle, nie tylko z matką, tworzą taki wzorzec, który na skutek różnych życiowych doświadczeń - tych dobrych i tych złych - się uelastycznia i zmienia, ale mamy tendencję, żeby do niego wracać. I potem podobnie wchodzimy w relacje z ludźmi: w sposób ufny, jeśli ta pierwotna więź była ufna, z duża rezerwą,...

Czytaj więcej

(...)Ale kiedy było już po wszystkim, runęłam na krzesło i zaniosłam się długim,

żałosnym płaczem. Nie wiedziałam, gdzie jestem, czułam jedynie wielki smutek - wreszcie zrzuciłam z barków przytłaczające i bolesne brzemię. To już koniec. Wypłakałam się za sześć lat bólu; za moje dzieci, które nigdy nie będą miały ojca; za mężczyznę, którego kochałam, a który nigdy nie istniał; i za siebie, że zostałam nabrana i wykorzystana. (...)Kiedy już uwolniłam się z objęć rozpaczy, zrozumiałam, że to koniec; że wszystkie tłumione dotąd emocje wypłynęły na powierzchnię; doświadczyłam ich, a one ulotniły się. byłam wolna i mogłam wreszcie ruszyć dalej; mogłam stawić czoło nowej przyszłości, bez tej przeszłości, która mnie pętała. Mary Turner Thomson Biegnę szybko. Jego pierwsze pociski nie przelatują blisko mnie, ale wprowadza poprawkę i zmniejsza ten rozziew, podczas gdy ja odpowiadam ogniem. Strzelam z biodra, korzystając z muszki przyłbicy w celu uzyskania odpowiedniej trajektorii. Spust odskakuje mi od palca, gdy kontrolę przejmie moja AI. Pojedynczy strzał i dzieciak lec...

Czytaj więcej

Z pytań Thomsona i Halla zadanych podczas przesłuchań wyciągnął zdumiewający wniosek, że rząd

brytyjski podejrzewa go o przybycie z Niemiec, by stanąć na czele powstania. Tak pisze się historię! On, który wrócił do kraju, by próbować powstrzymać powstanie, zostanie uznany za jego przywódcę z powodu pomyłki brytyjskich służb specjalnych! Rząd od dawna przypisywał mu bardzo daleki od rzeczywistości wpływ na zwolenników niepodległości. Być może to wyjaśniało kampanię oszczerstw, która rozpętała się w prasie angielskiej podczas jego pobytu w Berlinie z oskarżeniami o sprzedanie się kajzerowi, o to, że jest nie tylko zdrajcą, ale także najemnikiem, a ostatnio o jakieś podłe czyny. Kampanię mającą pogrążyć w hańbie najwyższego przywódcę, którym nigdy nie był i nie chciał być! To właśnie jest historia, gałąź fikcji podająca się za wiedzę. Mario Vargas Llosa Pragniemy tego, czego nie możemy mieć. Staramy się odzyskać jakiś moment, odgłos, doznanie zmysłowe. Chcę usłyszeć swoją matkę. Chcę zobaczyć swoje dzieci jako dzieci. Drobne dłonie, szybkie nogi. Wszystko się zmienia. Chłopak d...

Czytaj więcej

Jeremi mógłby sobie wpisać na wizytówce pod nazwizkiem specjalności, któymi się zajmuje: "stolarstwo,

krzywoprzysięstwo". Nie ma się czego wstydzić, ważne, żeby być dobrym w tym, co się robi". Wojciech Kuczok Nigdy nie używaj wielkich słów, jeśli wystarczą małe. Harlan Coben To, co jest naprawdę niesprawiedliwe, zauważył Mroczny Prześladowca, to fakt, że wszyscy obwiniają cię o wybór, którego dokonała twoja matka. Tui T. Sutherland Najgorszy ze wszystkiego jest strach przed strachem. Philippa Gregory Trzeba wierzyć w to, czego nie widzimy, a nagrodą za taką wiarę jest ujrzenie tego, w co wierzymy. Michelle Moran Jego jasny płomień rzeczywiście rzuca coraz ciemniejsze światło. Victoria Aveyard Musisz podążać swoją ścieżką, nie zważając na nikogo.(...) Musisz być silna. Katarzyna Berenika Miszczuk Tylko wzgórza o świeżym zapachu tarniny potrafią płynąć i nie znikać z oczu. I tylko one potrafią nie tęsknić za swoim odejściem. Tylko cień wzgórz zna swój początek i kres. Tam gdzie wiatr niesie kurz. Sieje po okolicznych siołach niedokończone aleje. Sieje dla s...

Czytaj więcej

Wiesz, z moją mamą zgadzam się w niewielu, bardzo niewielu sprawach, ale

kiedyś powiedziała jedną niesłychanie mądrą rzecz: jeśli dwoje ludzi ma być ze sobą, to stanie się tak niezależnie od wszystkiego. A jeśli gdzieś zapisane jest, że nie są dla siebie przeznaczeni, to cokolwiek by się robiło, prędzej czy później się taki zwiazek rozpadnie. Wynika z tego, że nie powinniśmy próbować zawracać kijem Wisły, tylko czasem dać się porwać nurtowi wydarzeń. Co ma być, to będzie. Nie jesteśmy w stanie wszystkiego sobie w życiu ułożyć i zaplanować. Jakub Małecki Siadam na drewnianej huśtawce i zamykam oczy, pozwalając, żeby bujał mnie wiatr. Słodki zapach kwiatów wypełnia mi nos i na chwilę zapominam, gdzie jestem. Otwieram oczy i spoglądam w błękitne niebo, typowe dla lata, z kilkoma białymi chmurkami, które wyglądają jak wielkie kłębki zwiewnej waty. Stąd niebo wydaje si o wiele bliższe, niż ulica i nie mogę po raz setny nie zadać sobie pytania, gdzie moje miejsce . Dorotea de Spirito - Skąd ty się wziąłeś? - Potrząsnęłam głową. - Co takiego? - Parsknął śmi...

Czytaj więcej