Tak, tak, bo miłość z wiarą na pewno istnieje, bo inaczej za cóż

by mężczyźni walczyli? Za cóz innego warto by im było umierać? Przecież nie w puste imię honoru czy w imię dumy, czy nawet pokoju, ale za tę miłość z wiarą, która po nich pozostaje. Bo on (Bon) miał umrzeć; wiem to, wiedziałam to, że miał umrzeć, jak umrzeć miały pokój i duma. W przeciwnym razie czymże udowodnić, że miłość jest nieśmiertelna? Nie sama miłość i nie sama wiara. Bo sama miłość bez żadnej nadziei umiera podobnie jak wiara, w której jest mało powodów do dumy, lecz miłość z wiarą przeżyje na pewno wszystkie morderstwa i głupotę wojny, by ze zhańbionych, od czci odsądzonych prochów ocalić choć cząstkę zgasłego, bezpowrotnego urzeczenia serca.
William Faulkner

Dysonans lub dysfunkcja nigdy nie były zapowiedzią nadchodzącej śmierci maszyny społecznej, która, przeciwnie, swoim zwyczajem karmi się sprzecznościami, jakie wywołuje, kryzysami, jakie wznieca, lękami, jakie wytwarza, czy piekielnymi operacjami, które dodają jej sił: kapitalizm wyciągnął z tego lekcję i przestał wątpić w siebie, tymczasem nawet socjaliści wyrzekli się wiary w to, że kapitalizm może naturalnie umrzeć ze zużycia. Nikt jeszcze nie umarł od sprzeczności. A im bardziej się psuje, im bardziej rozwija się w nim schizofrenia, tym lepiej działa, po amerykańsku.
Gilles Deleuze

Iluzja "

Podejdź do mnie na chwilę, a szczęście zajrzy w twe ślepia...
Zostań chwilę za długo, nie podniesiesz serca z chodnika...
Wciągnę Cię w swe sidła i do serca swego wpuszczę...
A później nieświadomie, powoli w nim uduszę...
Dotkniesz głębi mej duszy, tak jak niczyjej wcześniej...
Pamiętaj, że to iluzja, uciekaj stąd czym prędzej...
Na imię mam fantazja, omam i złudzenie...
Istnieje w Twojej wyobraźni, nie człowiek lecz istnienie...
Michał Kellen

Tak dłużej trwać nie może – myślał. – Ale przecież to wszystko można było przewidzieć wcześniej, za późno się połapał. Dlaczego, gdy był jeszcze dzieckiem, pozwalała mu patrzeć w siebie jak w tęczę i robiła z nim, co chciała? Czemu nie miał dość rozsądku, by w porę z niej zrezygnować, kiedy ona sama go o to prosiła zimą, przed ślubem? On przecież rozumie, że ona kocha nie jego, lecz swój szlachetny obowiązek wobec niego, swoje ucieleśnione bohaterstwo.
Borys Pasternak

Gemeoss

Żyjemy tak, jakby to był jedyny z możliwych światów, obiecujący zawsze jakieś szczęście.

Zbliżymy się do niego poprzez postęp oparty głównie na lepszym wykształceniu (jakim!?), większym dobrobycie i - oczywiście - na nauce. Koniec końców wszystko zdaje się sprowadzać do problemów organizacji i skuteczności. Cóż za iluzja! Właśnie w ten sposób podcięliśmy skrzydła wyobraźni, założyliśmy knebel na serce, sprowadziliśmy wszystko wyłącznie do świata zmysłów, odmawiając sobie tym samym drugiej połowy." (s. 435) Tiziano Terzani Something to picture, when you’re at the gym counting stomach crunches or hanging knee raises to flatten your ab muscles, just know that some people have a whole other person growing out of that spot on their body. That fleshy, jiggly area under the bottom of your rib cage, where to you is just a “love handle,” those other people have arms and legs, most of a whole other person hanging over their belt. Doctors call this an “epigastric parasite.” Read the rest at Vice Magazine: Viceland - MISTER ELEGANT Chuck Palahniuk - Ale jak mu je dostar...

Czytaj więcej

Miłość, jaką go darzyłam, nie miałaby racji bytu, gdyby nie była odwzajemniona. To

nie było sztuczne zauroczenie, jakie zwykłam czuć wobec mężczyzn w przeszłości. Znałam różnicę. Bez względu na to, co w naszym związku było tylko przedstawieniem, to na pewno nie było nasze uczucie. Laurelin Paige Obym trafiła do nieba godzinę przed tym, gdy diabeł się zorientuje, że umarłam Bogna Ziembicka Była ucieleśnieniem furii. Była gniewem. Była zemstą. Sarah J. Maas Ludzie nie lubią mówić o śmierci, bo ich to zasmuca. Colleen Hoover Nasze życie stworzone jest tak, że pod spojrzeniem, którym je ogarniamy, staje się straszne lub cudowne. Éric-Emmanuel Schmitt Moje sny ścielę pod twoje stopy, stąpaj więc lekko, bo stąpasz po snach- W. B. Yeats. Meg Cabot ..Jeśli ty nie będziesz walczyć o swoje marzenie, to kto ma to zrobić?".. Richard Paul Evans może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć Frederik Pohl Można milczeć i milczeniem ranić kogoś. Jan Twardowski

Czytaj więcej

Jej życie naznaczył ból.Niepewność,wieczna uległość. Doświadczenie braku akceptacji,ciągłego odrzucenia.Była na tyle mądra,by zrozumieć,

że koleje jej losu wytyczone zostały w dzieciństwie. Charlotte Link Jak romantycznie…nie wierzę, że pierwszą rzeczą, na jaką spojrzałeś, były jej oczy. Julie Cross Popatrz na siebie mówiła tylko popatrz. A jak człowiek ma na siebie popatrzyć to kim jest wtedy ten co patrzy a kim jest ten przez niego oglądany ? Joanna Bator Co za świnia, gnój, kretyn(...)!!! Co on sobie wyobraża?! Ta tajwańska podróbka prawdziwego mężczyzny! Magda Skubisz Wiecie czego wam najbardziej brak? - powiedziała ze współczuciem - nie umiecie się wcale śmiać. Lucy Maud Montgomery To, o czym chcemy zapomnieć, ciąży bardziej niż to, co analizujemy. Éric-Emmanuel Schmitt Teraźniejszość jest gmatwaniną ludzkich losów z przeszłości. Teresa Raumer ...słowa żyją tak długo, jak długo ludzie je pamiętają. Tahereh Mafi

Czytaj więcej

Z pytań Thomsona i Halla zadanych podczas przesłuchań wyciągnął zdumiewający wniosek, że rząd

brytyjski podejrzewa go o przybycie z Niemiec, by stanąć na czele powstania. Tak pisze się historię! On, który wrócił do kraju, by próbować powstrzymać powstanie, zostanie uznany za jego przywódcę z powodu pomyłki brytyjskich służb specjalnych! Rząd od dawna przypisywał mu bardzo daleki od rzeczywistości wpływ na zwolenników niepodległości. Być może to wyjaśniało kampanię oszczerstw, która rozpętała się w prasie angielskiej podczas jego pobytu w Berlinie z oskarżeniami o sprzedanie się kajzerowi, o to, że jest nie tylko zdrajcą, ale także najemnikiem, a ostatnio o jakieś podłe czyny. Kampanię mającą pogrążyć w hańbie najwyższego przywódcę, którym nigdy nie był i nie chciał być! To właśnie jest historia, gałąź fikcji podająca się za wiedzę. Mario Vargas Llosa Pragniemy tego, czego nie możemy mieć. Staramy się odzyskać jakiś moment, odgłos, doznanie zmysłowe. Chcę usłyszeć swoją matkę. Chcę zobaczyć swoje dzieci jako dzieci. Drobne dłonie, szybkie nogi. Wszystko się zmienia. Chłopak d...

Czytaj więcej

Lepiej się nie wyrywać, jeśli się nie ma nic sensownego do zaprezentowania. Racja,

miło jest zostać wyróżnionym z tłumu i usiąść przy stole nauczycielskim, może to wręcz przyprawić o zawrót głowy, ale upadek z wysoka bywa rychły i bolesny. Głupota i wymądrzanie się przynoszą wstyd. Przed każdą wypowiedzią publiczna należy się przygotować. Zawsze trzeba się się dobrze zastanowić, czy nie lepiej zachować milczenie: kto milczy, nie naraża się na drwiny. Amos Oz - Mów, co tylko chcesz. Ale nie przestawaj w ten sposób podskakiwać na moim fiucie - westchnął i wbił się we mnie głębiej. - Kocham cię - wyznałam spokojnie, przyglądając się jego twarzy. Zamarł. W połowie ruchu biodrami. Niezła kontrola. - Żałuję, że powiedziałem coś tak prostackiego, jak "nie przestawaj w ten sposób podskakiwać na moim fiucie" tuż przed twoim wyznaniem. - A gdybyś wiedział, co mam zamiar wyznać, to co wtedy byś powiedział ? - zapytałam i ze zdenerwowania przygryzłam wargę. Lekki uśmiech pojawił się na jego twarzy. - Że ja pierwszy cię pokochałem. Alice Clayton - Czy pan s...

Czytaj więcej

Wiesz, z moją mamą zgadzam się w niewielu, bardzo niewielu sprawach, ale

kiedyś powiedziała jedną niesłychanie mądrą rzecz: jeśli dwoje ludzi ma być ze sobą, to stanie się tak niezależnie od wszystkiego. A jeśli gdzieś zapisane jest, że nie są dla siebie przeznaczeni, to cokolwiek by się robiło, prędzej czy później się taki zwiazek rozpadnie. Wynika z tego, że nie powinniśmy próbować zawracać kijem Wisły, tylko czasem dać się porwać nurtowi wydarzeń. Co ma być, to będzie. Nie jesteśmy w stanie wszystkiego sobie w życiu ułożyć i zaplanować. Jakub Małecki Siadam na drewnianej huśtawce i zamykam oczy, pozwalając, żeby bujał mnie wiatr. Słodki zapach kwiatów wypełnia mi nos i na chwilę zapominam, gdzie jestem. Otwieram oczy i spoglądam w błękitne niebo, typowe dla lata, z kilkoma białymi chmurkami, które wyglądają jak wielkie kłębki zwiewnej waty. Stąd niebo wydaje si o wiele bliższe, niż ulica i nie mogę po raz setny nie zadać sobie pytania, gdzie moje miejsce . Dorotea de Spirito - Skąd ty się wziąłeś? - Potrząsnęłam głową. - Co takiego? - Parsknął śmi...

Czytaj więcej

Mogłem wręcz liczyć, że zostanę nowoczesnym bohaterem. Jedyną przeszkodą do potencjalnego bohaterstwa stanowiła

bezsenność. Nie można ocalić ludzkości bez ośmiu godzin snu na dobę. Żaden bohater nie ma problemów ze snem nawet jeżeli śpi z otwartymi oczami. Jest panem nocy, podczas gdy ja liczę wszystkie barany na świecie; żaden nigdy nie przeskoczył mi nad głową. Wypadałoby, żeby któremuś skok się nie udał. Człowiek, na którego spada wełnista masa, z całą pewnością zasypia. Z biegiem lat nauczyłem się cierpliwości. W nocy wstaję i całymi godzinami czytam. Często słowa dają mi schronienie, aż do świtu, a litery zlewają się z literami na granicy snu. David Foenkinos - Na ile sposób, w jakich wchodzimy w relacje z przyjaciółkami, odzwierciedla naszą relację z matką? - Te nasze wczesne relacje w ogóle, nie tylko z matką, tworzą taki wzorzec, który na skutek różnych życiowych doświadczeń - tych dobrych i tych złych - się uelastycznia i zmienia, ale mamy tendencję, żeby do niego wracać. I potem podobnie wchodzimy w relacje z ludźmi: w sposób ufny, jeśli ta pierwotna więź była ufna, z duża rezerwą,...

Czytaj więcej

Tak wygląda życie wynalazcy i innowatora: nie zrozumie jego ideji nikt, bo gdyby

rozumiał, sam prędzej by to wszystko wynalazł; zatem prawdziwy innowator musi sobie zdobywać przymierzeńców charyzmą, brać ich na wiarę opartą na przeszłych jego sukcesach albo - albo właśnie tak: oszustwem, sprytem, bluffem olśniewającym. Jacek Dukaj Naprawdę chcę Cię widywać, a równocześnie to pragnienie mnie przeraża, bo głęboko w sercu uważam, że zasługujesz na kogoś lepszego... Nicholas Sparks Ludzie uwielbiają gadać, a ja nigdy nie bylem wielkim gadułą. Wciąż prowadzę monolog wewnętrzny, ale słowa często nie dochodzą do ust. Ładnie dziś wygląda, myślę na przykład, lecz nie przyjdzie mi do głowy, by powiedzieć to głośno. Gillian Flynn Niezależnie od tego, jaki jest Twój cel, nigdy nie odniesiesz sukcesu, jeśli nie zapanujesz nad strachem i nie pozwolisz sobie na rozwinięcie skrzydeł. Richard Branson Największe sukcesy biorą się z niewygodnym niepewności i brawury - w postaci stresu i wątpliwości, które ogarniają nas, gdy podejmujemy ryzyko zawodowe, albo bólu mięśni i ...

Czytaj więcej

(...)Ale kiedy było już po wszystkim, runęłam na krzesło i zaniosłam się długim,

żałosnym płaczem. Nie wiedziałam, gdzie jestem, czułam jedynie wielki smutek - wreszcie zrzuciłam z barków przytłaczające i bolesne brzemię. To już koniec. Wypłakałam się za sześć lat bólu; za moje dzieci, które nigdy nie będą miały ojca; za mężczyznę, którego kochałam, a który nigdy nie istniał; i za siebie, że zostałam nabrana i wykorzystana. (...)Kiedy już uwolniłam się z objęć rozpaczy, zrozumiałam, że to koniec; że wszystkie tłumione dotąd emocje wypłynęły na powierzchnię; doświadczyłam ich, a one ulotniły się. byłam wolna i mogłam wreszcie ruszyć dalej; mogłam stawić czoło nowej przyszłości, bez tej przeszłości, która mnie pętała. Mary Turner Thomson Biegnę szybko. Jego pierwsze pociski nie przelatują blisko mnie, ale wprowadza poprawkę i zmniejsza ten rozziew, podczas gdy ja odpowiadam ogniem. Strzelam z biodra, korzystając z muszki przyłbicy w celu uzyskania odpowiedniej trajektorii. Spust odskakuje mi od palca, gdy kontrolę przejmie moja AI. Pojedynczy strzał i dzieciak lec...

Czytaj więcej

Rzeczywistość się zestarzała, stetryczała, bo przecież podlega ona zdecydowanie takim samym prawom jak

każdy żywy organizm - starzeje się. Jej najdrobniejsze składniki - sensy, ulegają apoptozie jak komórki ciała. Apoptoza to śmierć naturalna, spowodowana zmęczeniem i wyczerpaniem materii. Po grecku to słowo znaczy "opadanie płatków". Światu opadły płatki. Olga Tokarczuk Wybory? Artur, jakie wybory, człowieku. A gdzie ja miałem do tego wszystkiego jeszcze głowę? Zresztą powiedz mi, czy to cokolwiek zmienia, którzy nami rządzą? Człowiek jeszcze głosował w tych prezydenckich z Wałęsą i Kwaśniewskim, ale potem... No powiedz czy to coś zmienia? Przedtem byli towarzysze, a teraz będzie brat premier, siostra marszałek i przeor minister. I koniec końców to my ich wszystkich musimy utrzymywać. Dawid Bieńkowski Matematyka nie jest zwykłą nauką. To poezja - nasze wysiłki, by wykrystalizować niewidoczne gołym okiem połączenia między poszczególnymi elementami świata. Poezja, która łączy i przybliża tajemnice galaktyki. Jednak znaki, symbole i równania, które istoty rozumne wykorzyst...

Czytaj więcej