Jedynie literatura jest w stanie wywołać poczucie kontaktu z umysłem innego człowieka w

jego integralności, z jego wzlotami i upadkami, z jego ograniczeniami, małością, obsesjami, przekonaniami, z tym wszystkim, co go porusza, ciekawi, podnieca lub budzi wstręt. Jedynie literatura pozwala nam na kontakt z umysłem osoby nieżyjącej w sposób bardziej bezpośredni, pełny i głęboki niż rozmowa z najbliższym przyjacielem; choćby ta przyjaźń była najgłębsza i najtrwalsza, nigdy w rozmowie nie zwierzamy się tak całkowicie jak wobec pustej kartki papieru, pisząc do nieznanego adresata. (…) Autor jest przede wszystkim istotą ludzką , obecną w swoich książkach. (…) Książka, którą lubimy , to przede wszystkim taka, której autor budzi naszą sympatię, mamy chęć ponownie się z nim spotkać, spędzić kolejne dni.
Michel Houellebecq

Nienawiść.
jego kręgosłup, jego siła, czynnik sprawczy jego mocy. Skuteczniejsza niż jakakolwiek spluwa.
Trzeba postarać się, by nie rozpuściły jej inne uczucia. Musi czysta płynąć w jego żyłach, nasycić jego mózg. Pokonać zwątpienie, rozpacz, strach.
Zimna, musi napinać jego mięśnie.(...) Bezlitosna, musi uderzać bez wahania.
Karine Giébel

- Cieszę się bezgranicznie, że pana widzę, ale będę łgała - ostrzegłam, zanim zdążyłam się powstrzymać. - Nie, źle mówię, będę kręcić i ukrywać. Może nawet mataczyć.
- Co pani powie? - zainteresował się Górski i usiadł. - I dlaczego to tak?
- Bo padają sami moi wrogowie. I nie jest wykluczone, że żywię sympatię do sprawcy.
Joanna Chmielewska

Obróciłem się i zauważyłem wielkiego, wąsatego Meksykanina, o paskudnym wyrazie twarzy. […]
Nie ma nic twardszego nad twardego Meksykanina, tak jak nie ma nic łagodniejszego nad łagodnego Meksykanina i nic bardziej uczciwego nad uczciwego Meksykanina, ani - i może przede wszystkim - nic smutniejszego nad smutnego Meksykanina. Ten niewątpliwie należał do pierwszej kategorii. Twardzi Meksykanie - klasa sama w sobie.
Raymond Chandler

Gemeoss

[...] ich budowanie nieszczególnie nam wychodzi. Mózgi krzyżowane na siłę z elektronami równie

widowiskowo działają, jak zawodzą. Powstają hybrydy bystre jak sawanci i równie autystyczne. Wszczepiamy ludziom protezy, każemy ich korze motorycznej żonglować mięchem i maszynerią, potem kręcimy głowami, gdy drżą im palce i plącze się język. Komputery hodują własne potomstwo, które staje się tak mądre i niezrozumiałe, że jego komunikaty mają znamiona demencji: nie na temat i bez znaczenia dla pozostających w tyle ledwo co inteligentnych istot. A kiedy wytwory, które cię przerosły, znajdują dla ciebie odpowiedzi, o które prosiłeś, nie rozumiesz ich analiz i nie możesz sprawdzić wyników. Przyjmujesz je na wiarę... Peter Watts W tym pomieszaniu Cewinna dyfundowała już przez zwrotniczego do lewarów, a zarazem Krętlin, wychodząc z siebie, okrążał jej zsiadłości, wsiał się w nią, impetem zagarniając po drodze mleczaka, i zaczął ją upchale zęzić: - Światujmy się tutaj, tu!!! A już Marlin rwał ku nim, puściła ligatura, mąż z wyosobnionym, przybocznym Podponckim wkroczyli w Krętlina od n...

Czytaj więcej

Mnie to wpędza w depresję. Miasto zaczyna się trząść już koło osiemnastej, a

potem buzuje aż do nocy, pełne przekrzykiwań, pisków, głupich śmiechów, łamiących się obcasów, brzęku butelek, strzelających korków od szampana, koki zasysanej z desek klozetowych i naciąganych na członki prezerwatyw... Przerabianie przez cały tydzień swojego jedynego, niepowtarzalnego nieubłagalnie mijającego życia na pieniądze musi skończyć się głupawką, zwierzęcym wrzaskiem "mam prawo do odrobiny wolności!!!". Nawet jeśli ta hekatyczna, hurtem realizowana wolność, która musi wystarczyć na cały kolejny tydzień, oznacza prawo do swobodnego robienia z siebie palanta, darcia śluzówki genitaliów na strzępy i do spania potem z głową w sraczu Dorota Masłowska Rzeka rozlewa się spokojnie, szeroko i dziko. Srebrna i świetlista toczy się z głębi ziem, z głębi tego kraju porażonego neurozą, przeżartego histerią. Dlatego staję tu niemal zawsze, żeby popatrzeć na jej melancholijny majestat, na jej spokój, na jej przedwieczność, na jej obojętność. Wyobrażam sobie, że płynie z otchłan...

Czytaj więcej

Z powodu paru bezsensownych przepisów prawa wiele młodych kobiet musiało korzystać z usług

takich pokątnych fuszerów, zamiast szukać pomocy u lekarzy. Nie rodziło się przez to więcej dzieci. Kto nie chciał urodzić dziecka, ten znajdował sposób w majestacie albo z pominięciem prawa. Jedyna różnica polegała na tym, że rokrocznie rujnować zdrowie tysięcy matek. Erich Maria Remarque Czasem wystarczy tylko otworzyc odpowiednie okno..." Bridget Asher Wszyscy robimy, co możemy i to musi wystarczyć... a nawet jeśli nie wystarczy, i tak musi wystarczyć. Nigdy nic nie tracimy. Stephen King Żal to nienawiść, która wiecznie się odnawia. To bardzo niezdrowy sposób na życie. Juan Gómez-Jurado Ludzie są ciekawsi w nocy. Colleen Hoover - Gwiazdy są w porządku. To wszystko inne jest nie tak. Neal Shusterman Żaden temat nie jest sam w sobie ani dobry, ani zły dla literatury. Mario Vargas Llosa Będzie triumf, gdy nie litera prawa, ale człowiek sam się wyemancypuje. Maria Rodziewiczówna Bywają chwile, kiedy ludzie kochają zbrodnie Fiodor Dostojewski

Czytaj więcej

Contáveis e eu tanto me distraía que ouvia o sentido das vossas palavras

e o seu som separadamente. E parecia-me que vós, e a vossa voz, e o sentido do que dizíeis eram três entes diferentes, como três criaturas que falam e andam. Fernando Pessoa Me serce tylko przy Tobie umie się weselić i chyba jedynie śmierć może nas rozdzielić. Lucy Maud Montgomery [...] być może właśnie tak dochodzi do rozstania. Nie ma jednego jasnego powodu. Gdzieś w sercu następuje pęknięcie, a potem wymyśla się różne wymówki, nagina fakty. Keigo Higashino Ach, jakiż węch mają ludzie nie kochani, gdy trzeba wytropić cudzą namiętność! François Mauriac Inne wrażenie sprawiają słowa, gdy z ust wychodzą, a inne, gdy wpadają do ucha. Alessandro Manzoni W dzisiejszych czasach jest wiele rzeczy, których dawno nie robiliśmy. Hwang Sok-Yong - Każdy może strzelać- mówiła mu- ale nie każdy umie celować. Leigh Bardugo Czy miłość jest zarezerwowana tylko dla ludzi heteroseksualnych? Anna H. Niemczynow - Co nie jest prawdą?- zapytała Pia i wskazała na dyktafon, który nagry...

Czytaj więcej

Rzecz w tym, iż namiętność, którą mężczyzna jest opanowany, przyciąga ku niemu kobiety,

w chwili, gdy wcale tego nie pragnie. Nawet jeśli z natury jest sentymentalny i czuły, to - opętany myślą o jednej - staje się obojętny i prawie brutalny. ponieważ jest nieszczęśliwy, nieraz daje się skusić ofiarowanemu uczuciu. Skoro tylko spróbował go, nuży się nim i daje to poznać. Bez wiedzy i bez woli gra w najstraszniejszą grę. Staje się niebezpieczny i zdobywa, ponieważ został pokonany. Tak było ze mną. Nigdy nie byłem bardziej przeświadczony o tym, że nie mogę się podobać, nigdy mniej nie pragnąłem podobać się i nigdy nie otrzymałem tylu oczywistych dowodów. André Maurois Moje Miasto pełne jest muzyki, i nie tylko z powodu wielkiej liczby ulicznych grajków, wędrownych mariachi, filharmoników ćwiczących w metrze z braku sali prób. Wiele z tej muzyki to dźwięki, których przypadkowy przybysz pewnie by jako muzyki nie potraktował. Klaksony niecierpliwych kierowców unieruchomionych w korkach, niepokojące syreny straży pożarnej, piskliwy ton wydawany przez czytniki biletów w metrz...

Czytaj więcej

I powiedziałem sobie: są tacy, którzy zmartwiliby się, gdybym zmarzł z zimna. Ale

oni zamiast Mózgów mają tylko szary puch, który przez pomyłkę został wdmuchnięty w ich głowy. Oni po prostu nie Myślą. I jeśli śnieg będzie padał jeszcze przez sześć tygodni, to może któreś z nich sobie pomyśli: «Kłapouchemu nie jest tam chyba za Gorąco o trzeciej nad ranem». I wtedy okaże się, co się stało. I będzie im Żal. Alan Alexander Milne Gdy Radocha, podtrzymując mu głowę, napoił go, Krzych uchwycił go za rękę . - Dzięki wam. -Co ta! Kundzia lepiej będzie koło was chodziła. Żeby was na kawałki posiekał, zeszyłaby. Pozdrowiejecie i jeszcze z niejednego psubrata ducha wypuścim. Król wybaczył-dodał. -Wiem- powiedział Krzych- Jeno nie wiem, jak wam się odwdzięczyć. -Co ta! Gdy człek własnego ogniska nie ma, miło choć przy cudzym się zagrzać! Karol Bunsch Głowę trzymaj nisko (bądź skromny) Lecz spoglądaj wysoko (bądź ambitny) Mów roztropnie (uważaj na to, co mówisz) Miej dobre serce (zwiększaj swoje możliwości) Służ innym ludziom z czcigodną pobożnością (służ swoim rod...

Czytaj więcej

Prawda jest piękna, nieważne, co mówi. Nawet jeśli jest przerażająca albo zła. Jest

piękna po prostu dlatego, że jest prawdziwa. Prawdą jest jasna. Prawda sprawia, że jesteś bardziej sobą. A ja chciałabym być sobą. Ava Dellaira Litość dostajesz za darmo, na zazdrość musisz zapracować. Jacek Walkiewicz Tak bardzo jesteśmy spragnieni miłości i aprobaty, że stajemy na głowie, aby tylko nie obrazić tych, na których nam zależy, bo inaczej przestaną nas lubić i nie będą się do nas odzywać przez trzy dni. Z pewnością to przykre, ale możliwe do zniesienia. Paul Hauck Na południe dojechali żywi ludzie, a wrócą tylko zimne kości. George R.R. Martin Gdy wybije północ, odziany w ułudę kopciuszek musi opuścić bal. Higasa Akai Nie można wyznaczyć sobie czasu na opłakiwanie kogoś kochanego. Można tylko nauczyć się żyć z poczuciem straty. Sarah Morgan Wojna jest najgorsza - stwierdził Dircan, który od spotkania z sowieckim żołnierzem wiedział swoje i nie nosił już zegarka na ręce. - Jeśli nie zabiją cię naumyślnie, zabiją cię przez pomyłkę. Varujan Vosganian Ten,...

Czytaj więcej

Zamieszkałem w lesie, albowiem chciałem żyć świadomie, stawiać czoło wyłącznie najbardziej ważnym kwestiom,

przekonać się, czy potrafię przyswoić sobie to, czego może mnie nauczyć życie, abym w godzinę śmierci nie odkrył, że nie żyłem. Nie chciałem prowadzić życia, które nim nie jest, wszak życie to taki skarb; nie chciałem też rezygnować z niczego, chyba że było to absolutnie konieczne. Henry David Thoreau W tę bezksiężycową noc wszystko było czarne; ciemność sprawiła, że znikła wszelka jasność. Ja jednak uświadomiłam sobie, że nie ma żadnych praw zabraniających śpiewu, i uśmiechnęłam się delikatnie. Zauważyłam, że mój głos staje się coraz donośniejszy, na przekór tej wojnie. W obronie mojego prawa, by być słyszaną. Jennifer Ryan Nie myślała o niczym. Była samotna, była pusta. Nie miała już nic i nie czuła w sobie niczego. Nie było pragnienia, głodu, zmęczenia, strachu. Zginęło wszystko, nawet wola przetrwania. Była tylko wielka, zimna, przeraźliwa pustka. Czułą tę pustkę całym jestestwem, każdą komórką organizmu. Czuła krew na wewnętrznej stronie ud. Było jej to obojętne. Była pusta...

Czytaj więcej

Miłość przypomina obraz. Negatywna przestrzeń pomiędzy ludźmi jest równie ważna, co pozytywna, którą

zajmujemy. Powietrze pomiędzy naszymi odpoczywającymi ciałami, oddechy między naszymi rozmowami były niczym biel płótna, a reszta naszego małżeństwa - i śmiech, i wspomnienia - to kolejne pociągnięcia pędzla, nakładane wraz z upływającym czasem. Alyson Richman - Co się dzieje z czasem, Babs? - zapytała Hanna ze swojej ulubionej ławeczki pod oknem w swoim prywatnym saloniku. - Kiedy jesteśmy szczęśliwi, leci jak ptak, który zmierza do gniazda po długiej zimie, i tak samo, jak tego ptaka, nie można go zatrzymać. A kiedy indziej czołga się jak otumaniony laudanum żółw. […] - Nie ma czegoś takiego jak czas - odparła. - To tylko nasza reakcja na nieubłagany upływ życia. Mary Balogh - Chciałam cię skrzywdzić, tak jak ty skrzywdziłeś mnie. Rozumiesz? Pragnęłam zemsty. Nie masz na ten temat nic do powiedzenia? - Wiem, że tak było, kochanie. Ale to już przeszłość. - I co? Tak po prostu mi wybaczysz? Jakby nic się nie stało? - Co innego mogę zrobić? Jesteś moją żoną, Isabel. - Chciał...

Czytaj więcej

Ze mną jest inaczej. Mój mały heraldyczny świat działa we mnie na zasadzie

powtarzalności jak następna kolejka wódki. Nie jestem stałym mieszkańcem tej ziemi. Zjawiam się tu w środy i tylko na zaproszenie. Wchodzę i wychodzę - narodziny zwykłego nie-zwykłego człowieka, doktor Jekyll i Mr. Hyde. Gdzieś w głębi duszy posiadam resztki wiary w siebie i wiem, że cała ta słowotwórcza męka nie ma znaczenia. Życie i tak mknie jak lokomotywa, a do tego jest zbyt namiętnie i bolesne, by dało się opisać. - L. Durrell Lawrence Durrell To prawda: każdy z nas nosi w sobie wszystkie wcześniejsze wcielenia. Jesteśmy trzylatkiem, którego ugryzł pies. Sześciolatką, którą matka straciła z oczu w centrum handlowym. Dziesięciolatkiem, łaskotanym tak długo, aż nie zsiusiał się w majtki. Jesteśmy nieśmiałym, obsypanym pryszczami trzynastolatkiem. Szesnastolatką, której nikt nie zaprosił na szkolny bal – i tak dalej. Chodzimy w ciałach dorosłych, dopóki ktoś w jakiś sposób nie przywoła któregoś z tych dzieci. Regina Brett Nic nie jest na próżno. Może mylimy się co do celów, mo...

Czytaj więcej