Codziennie zdobywamy jakieś doświadczenia. Od nas zależy, jakie to będą doświadczenia. Jeżeli prowadzisz
bezpieczne, ale monotonne życie, twoje doświadczenia będą inne, niż gdybyś podejmował ryzyko, dążył do celu, ponosił porażki i odnosił sukcesy. Twoje doświadczenia będą bogatsze oczywiście w drugim przypadku. Nawet przy założeniu, że świat, w którym żyjesz, nie jest wirtualny – tym bardziej powinieneś chcieć zrobić w życiu jak najwięcej, zdobyć jak najwięcej otwierających umysł doświadczeń i przeżyć jak najwięcej wspaniałych chwil. Uznając natomiast życie wirtualne za możliwość zdobycia dodatkowego doświadczenia i umiejętności, zapewne będziesz chciał odnosić sukcesy w jak największym jego obszarze.
Piotr Kelar
...bo riposta to broń - broń, którą powinniśmy stosować tylko do obrony. Wykorzystywana w inny sposób może się okazać destrukcyjna i na długo zatruć atmosferę - nawet wtedy, gdy wbijamy szpilki pod pretekstem żartu.
Matthias Nollke
Ella była bardzo ładna: miała jasną cerę, jej oczy zaś, kiedy jeszcze je otwierała, były bystre i świetliście niebieskie. Nigdy już to nie nastąpi: można do niej mówić i słyszeć jej głos, można się z nią porozumiewać... ale nigdy już nie otworzy oczu ani nie poruszy ustami. Nie uśmiechnie się na jego powitanie. Nie zapłacze przy jego odejściu. Czy to się opłaca?
Philip K. Dick
W tej książce definiuję kulturę inaczej - jako wartość, której nie musi podzielać każdy członek społeczności i która otwiera serca, mózgi, i zmysły jej posiadaczy na spuściznę intelektualną i artystyczną.
Roger Scruton
Ta kobieta była, jest i będzie dla mnie wszystkim. Kocham ją ponad wszystko co materialne i duchowe. Mógłbym za nią oddać życie i próbowałem to uczynić. Bóg chciał jednak inaczej.
Ałbena Grabowska
Dążymy do nieśmiertelności i do tego samego celu - choć brzmi to przewrotnie - dążą komórki rakowe.
Siddhartha Mukherjee
Barman nalewa. Gapię się prosto w światła. Co ja tu robię? A tak, piję.
Piotr C.
Lęk napiera, gdy się go ignoruje lub z nim walczy. Patrz, jak się popisuje, patrz mu prosto w oczy, zmęcz go tym spojrzeniem, w końcu padnie.
Katarzyna Nosowska
Pamięć ludzka o kimś, kto był, ale już odszedł na zawsze, to takie dalsze życie. Ten, o kim się pamięta, nie do końca umarł. Może z tego powodu ludzie zabiegają o to, by pozostawić tu coś po sobie – sadzą drzewa, tworzą jakieś wiekopomne dzieła, biją rekordy, mają dzieci, wierząc, że to w nich i w tych dziełach oraz zwyczajnych ludzkich dokonaniach będzie istniała część ich samych? Wszyscy przecież umrzemy. Liczy się to, co przed śmiercią.
Krzysztof Piotr Łabenda
Piotr Kelar
...bo riposta to broń - broń, którą powinniśmy stosować tylko do obrony. Wykorzystywana w inny sposób może się okazać destrukcyjna i na długo zatruć atmosferę - nawet wtedy, gdy wbijamy szpilki pod pretekstem żartu.
Matthias Nollke
Ella była bardzo ładna: miała jasną cerę, jej oczy zaś, kiedy jeszcze je otwierała, były bystre i świetliście niebieskie. Nigdy już to nie nastąpi: można do niej mówić i słyszeć jej głos, można się z nią porozumiewać... ale nigdy już nie otworzy oczu ani nie poruszy ustami. Nie uśmiechnie się na jego powitanie. Nie zapłacze przy jego odejściu. Czy to się opłaca?
Philip K. Dick
W tej książce definiuję kulturę inaczej - jako wartość, której nie musi podzielać każdy członek społeczności i która otwiera serca, mózgi, i zmysły jej posiadaczy na spuściznę intelektualną i artystyczną.
Roger Scruton
Ta kobieta była, jest i będzie dla mnie wszystkim. Kocham ją ponad wszystko co materialne i duchowe. Mógłbym za nią oddać życie i próbowałem to uczynić. Bóg chciał jednak inaczej.
Ałbena Grabowska
Dążymy do nieśmiertelności i do tego samego celu - choć brzmi to przewrotnie - dążą komórki rakowe.
Siddhartha Mukherjee
Barman nalewa. Gapię się prosto w światła. Co ja tu robię? A tak, piję.
Piotr C.
Lęk napiera, gdy się go ignoruje lub z nim walczy. Patrz, jak się popisuje, patrz mu prosto w oczy, zmęcz go tym spojrzeniem, w końcu padnie.
Katarzyna Nosowska
Pamięć ludzka o kimś, kto był, ale już odszedł na zawsze, to takie dalsze życie. Ten, o kim się pamięta, nie do końca umarł. Może z tego powodu ludzie zabiegają o to, by pozostawić tu coś po sobie – sadzą drzewa, tworzą jakieś wiekopomne dzieła, biją rekordy, mają dzieci, wierząc, że to w nich i w tych dziełach oraz zwyczajnych ludzkich dokonaniach będzie istniała część ich samych? Wszyscy przecież umrzemy. Liczy się to, co przed śmiercią.
Krzysztof Piotr Łabenda