krew zastygła mi w żyłach. Stanowiłam ożywioną masę skóry i kości i tak było dobrze. Moje życie skończyło się wraz z jej życiem.(...) Już nikt nigdy nie poprawi mi koszmarnego porannego humoru kubkiem kawy i ciepłym uśmiechem, już nikt nie obejmie mnie serdecznie, mówiąc: ależ Emmo, jesteś bardzo ładna, naprawdę.
Beatrix Gurian
Dochodzi do tego, że jakiś tępak nie mający więcej rozumu niż pień, zarówno niegodziwy, jak głupi trzyma w poddaństwie całe mnóstwo ludzi mądrych i dobrych tylko dlatego, że los rzucił mu pod nogi stosy dukatów; a jeśliby skutkiem jakiegoś zbiegu okoliczności lub przewrotu politycznego, który na dół strąca tych, co byli u góry - ów bogaty skarb dostał się z rąk owego pana w posiadanie najpodlejszego nicponia z jego dawnych sług, wtedy oczywiście ten wydziedziczony pan przechodzi wraz ze swoim złotem w poddaństwo swego sługi jako nic nie znaczący dodatek.
Tomasz Morus (More)
Siddhartha miał przed sobą jeden tylko cel: wyzbyć się wszystkiego, wyzbyć się pragnień, wyzbyć się marzeń, wyzbyć się radości i cierpienia. Obumrzeć dla samego siebie, wyzbyć się siebie, znaleźć spokój w opustoszałym sercu, zapomnieć o samym sobie, i otworzyć się na cud - oto do czego dążył. Kiedy jaźń zostanie pokonana i umrze, kiedy ucichną wszelkie zapały i pragnienia serca, musi obudzić się to coś ostatecznego, ten rdzeń istnienia, który nie jest już jaźnią, ta wielka tajemnica
Hermann Hesse
Chociaż ksiądz i zabójczyni nadal szeptali i popijali przy stoliku, sale restauracyjne opustoszały, pan Soule zniknął. Pozostało jedynie kilku kelnerów, otrzepujących ze zniecierpliwieniem serwetki, i szatniarka. Pomocnicy kelnerscy nakrywali od nowa stoły, aranżowali kwiaty dla gości, którzy przyjdą wieczorem. Panowała tu atmosfera luksusowego wyczerpania, kojarząca się z przekwitającą, gubiącą płatki różą, podczas gdy to, co czekało na zewnątrz, było jedynie dogasającym nowojorskim popołudniem.
Truman Capote
Beatrix Gurian
Dochodzi do tego, że jakiś tępak nie mający więcej rozumu niż pień, zarówno niegodziwy, jak głupi trzyma w poddaństwie całe mnóstwo ludzi mądrych i dobrych tylko dlatego, że los rzucił mu pod nogi stosy dukatów; a jeśliby skutkiem jakiegoś zbiegu okoliczności lub przewrotu politycznego, który na dół strąca tych, co byli u góry - ów bogaty skarb dostał się z rąk owego pana w posiadanie najpodlejszego nicponia z jego dawnych sług, wtedy oczywiście ten wydziedziczony pan przechodzi wraz ze swoim złotem w poddaństwo swego sługi jako nic nie znaczący dodatek.
Tomasz Morus (More)
Siddhartha miał przed sobą jeden tylko cel: wyzbyć się wszystkiego, wyzbyć się pragnień, wyzbyć się marzeń, wyzbyć się radości i cierpienia. Obumrzeć dla samego siebie, wyzbyć się siebie, znaleźć spokój w opustoszałym sercu, zapomnieć o samym sobie, i otworzyć się na cud - oto do czego dążył. Kiedy jaźń zostanie pokonana i umrze, kiedy ucichną wszelkie zapały i pragnienia serca, musi obudzić się to coś ostatecznego, ten rdzeń istnienia, który nie jest już jaźnią, ta wielka tajemnica
Hermann Hesse
Chociaż ksiądz i zabójczyni nadal szeptali i popijali przy stoliku, sale restauracyjne opustoszały, pan Soule zniknął. Pozostało jedynie kilku kelnerów, otrzepujących ze zniecierpliwieniem serwetki, i szatniarka. Pomocnicy kelnerscy nakrywali od nowa stoły, aranżowali kwiaty dla gości, którzy przyjdą wieczorem. Panowała tu atmosfera luksusowego wyczerpania, kojarząca się z przekwitającą, gubiącą płatki różą, podczas gdy to, co czekało na zewnątrz, było jedynie dogasającym nowojorskim popołudniem.
Truman Capote