Miłość to wolność i niewola zarazem. Wiąże dwoje ludzi, ale też sprawia, iż

ich dusze ulatują ku niebu. To obowiązek względem drugiego, bo pokochać znaczy ujarzmić własnego ducha, a rozkochać w sobie oznacza zarzucić więzy na cudzego. Jednak nie będziesz wiedzieć, czy naprawdę kochasz i jesteś kochana, jeśli nie dasz wolności wybrankowi. Jeśli nie ma możliwości odejść, nigdy nie będziesz pewna.
Rafał Dębski

- Mamusiu,a czemu Ty płaczesz? - zapytał mój sześcoletni wówczas syn Piotruś.
Długo zwlekałam z odpowiedzią, żaby nie obciążać dziecięcej główki dorosłymi problemami. Wreszcie wyszeptałam:
- Wiesz synuś, kiedyś się zakochałam i teraz mi smutno.
- I dlatego płaczesz? - Swoim małym paluszkiem roztarł jedną ze spływających po moim policzku łez.
- Tak - odpowiedziałam cicho.
- Czyli on Ci złamał serdusio?
- Tak, synku, chyba mi złamał...
- To ja pójdę do niego i wytrę mu w spodnie gila.
Izabela Jung

... tak samo jak nie będę przepraszać za pragnienie, by posiadać Jonathana na własność. Nie ja jedna, niemal każdy próbował go posiąść. To było jego przekleństwo i przekleństwo wszystkich, którzy go kochali, lecz przypominało miłość do słońca: przebywanie w pobliżu zdaje się cudowne i oszałamiające, nie można jednak zachowa go na wyłączność. Miłość do Jonathana okazała się skazana na klęskę, a równocześnie niepodobna było go nie kochać.
Alma Katsu

Vivaldi, żywy i nieustannie obecny, był kimś, z kim potrafiła spędzić dzień, kwartał, cały rok. Grając partię skrzypiec z "Czterech pór roku", Aviva mogła siedzieć obok niego na zroszonych deszczem pagórkach, chodzić skalistymi ścieżkami kozich stad, śmiać się, widząc, jak zasypiają pod ogromnym drzewem, i słuchać ich cichego chrapania przetykanego brzęczeniem pijanych słońcem much.
Andromeda Romano-Lax

Gemeoss

Ustaliłem kilka obowiązujących mnie prawideł postępowania. Przede wszystkim: nie prosić o nic naczalstwa

i wykonywać taką pracę, jaką mi wyznaczą, jeśli będzie dostatecznie czysta moralnie. Nie szukać niczyjej pomocy - ani materialnej, ani moralnej. Nie mogę być donosicielem, "stukaczem". Powinienem być prawdziwy - w tych wypadkach, kiedy prawda, a nie kłamstwo przynosi korzyść drugiemu człowiekowi. Powinienem być jednakowy w stosunkach ze wszystkimi - stojącymi wyżej ode mnie i tymi stojącymi niżej. I osobista znajomość z naczelnikiem nie powinna być dla mnie więcej warta niż znajomość z ostatnim "dochodiagą". Nie powinienem się nikogo i niczego bać. Strach - to hańbiąca, demoralizująca rzecz, poniżająca człowieka. Nikogo nie proszę, aby mi wierzył i sam nie wierzę nikomu. Co do reszty - polegać na własnej intuicji, na sumieniu (...) Być rewolucjonistą - to przede wszystkim być uczciwym człowiekiem. To proste, ale jakie trudne. Warłam Szałamow [S.Meller] Pytała pani o "warszawkę". Nie znoszę tego określenia. Używają go polityczne gnojki,które wtedy gryzły...

Czytaj więcej

Czasem światło w nas bliskie jest wygaśnięcia, lecz rozpala się na nowo dzięki

przeżyciu wywołanemu przez jakiegoś człowieka. Powinniśmy z głęboką wdzięcznością pamiętać o tych, którzy wzniecili w nas płomienie. Albert Schweitzer Wszystko ma swoje martwe strefy. Nawet na całkowicie zdrowym oku znajduje się ślepa plamka, miejsce, w którym nerw wzrokowy łączy się z siatkówką. Martwe strefy rodzicielstwa są niezliczone. Mnożą się z każdą godziną i definiują nasz osobliwy taniec w roli matki lub ojca. Ryan Knighton My nie potrzebujemy dokładnych definicji, to tylko wy na Zachodzie musicie powkładać wszystko do szufladek, żeby cokolwiek zrozumieć. Nasz problem polega na tym, że Arabowie od was nauczyli się tego ostrego rozgraniczenia . A wy macie po prostu ograniczone umysły - śmieje się Muza.- Dla mnie to kwestia wiary, a nie naukowych spekulacji, jak dla ciebie. W ten sposób na zawsze pozostaniesz w Matriksie! Max Cegielski Niepohamowanej odwadze czasami bliżej do samobójstwa niż do prawdziwego męstwa. Randy Singer Człowiek nieraz pragnie tego, co wydaje...

Czytaj więcej

Rodzimy się sami, żyjemy sami, umieramy sami. Samotność jest naszą naturą, ale nie

jesteśmy tego świadomi. Z powodu braku tej świadomości pozostajemy obcy dla samych siebie. Zamiast postrzegać naszą samotność jako niezwykłe piękno i błogosławieństwo, jako ciszę i spokój, jako pogodzenie z egzystencją - interpretujemy ją błędnie jako osamotnienie. Osho -Dlaczego tyle mnie kosztuje śmierć? - Mamy kapitalizm. Masahiko Shimada - Czy wiesz, co lubię w komunistkach? - Wiem, Breaveman. - Znowu się mylisz. Lubię je, ponieważ nie wierzą w świat. s.81. Leonard Cohen Chlanie wódy jest tematem tak kreatywnym, że w każdej chwili powstać może jakaś fundamentalna kwestia. Jerzy Pilch Mieszkanie bez książki ciemniejsze jest niż bez lampy. Henryk Sienkiewicz Z braku innego zajęcia możecie walić głową we wrota — poradził uprzejmie Raywen — a nuż się rozpadną? Karina Pjankowa Rozmowa to okropne nudziarstwo. Sprowadza się do tego, że ty mnie okłamujesz, a ja ciebie. Kiedy ludzie zaczynają rozmawiać, podejmują pełną hipokryzji grę manifestowania uczuć. Su Tong Aby...

Czytaj więcej

Śmierć znaczy nie być. Już wiem, jak to jest. Będzie to samo po

mnie, co było przede mną. Jeśli jest tam jakowe cierpienie, to musiało też istnieć, zanim przyszliśmy na świat. Lecz wtedy nie odczuwaliśmy żadnej męki. Powiedz, mi proszę, czy nie nazwałbyś wielkim głupcem tego, kto by uważał, że gorzej dla lampy, gdy została zgaszona, niż przed zapaleniem? Nas również zapala się i gasi: cierpień doznajemy jedynie w owym okresie pośrednim, a przed nim i po nim jest głęboki spokój. Nasz błąd, jeśli się nie mylę, pochodzi stąd, że sądzimy, iż śmierć idzie za nami, gdy ona i poprzedza, nas i ściga. Wszystko, co było przed nami, jest śmiercią. Jakaż więc różnica, czy mogole nie zaczniesz życia, czy je skończysz, jeśli tak czy owak jedynym wynikiem jest nie być? Lucius Annaeus Seneca (Seneka) - Nigdy do niczego cię nie namawiałem - kontynuował i jeszcze raz powtórzył: - Mówiłem tylko, co ja bym zrobił. Równie dobrze mogłem powiedzieć ci, że... że... - zamyślił się - że na twoim miejscu przespałbym się z Belethem! Beleth dosłownie storpedował go wzrokie...

Czytaj więcej

Życie jest jak mgła unosząca się nad nasiąkniętą deszczem glebą. Podnosi nas ciągle,

ucieka i nie pyta się o zgodę na odejście. Człowiek musi pogodzić się z tym, że jest uzależniony od czasu, od marności świata i ulotności swego ziemskiego bytu. Czy jesteś w stanie człowiecze dać coś od siebie temu światu? Coś, czego on już nie ma...coś, co mu jest potrzebne, niezbędne do szczęścia...? Dariusz Okoń [...] Jak się pan zapatruje na karę śmierci? Józef spojrzał ze zdumieniem w oczy Tomaszowi. Potem rzekł: - Uważam, że nawet w tym pytaniu jest sprzeczność. Kara wyłącza zadanie śmierci, bo zabicie nie jest karą. - Więc czym jest według pana kara śmierci? - Morderstwem. Sergiusz Piasecki -A co tamoj widać? - odezwał się ktoś odważniejszy z tyłu. -Jakby śledy kury - powiedział wójt. - Ale duże jakieś. -Duże? - Zaan zgrabiałymi palcami postukał się w czoło. - Ogromne! -Co tam? - znowu odezwał się ktoś z tyłu. - Kura? -Śledy jakieś naszli - powiedział ktoś inny. - Jakoby kura, ale wielgachna. -Jako chałupa. -A ka poszła? -Możech by złapali? -No. Do gara wsadzil...

Czytaj więcej

Kiedy kobieta mówi swojemu partnerowi, że jej miłość jest taka sama do niego,

jak do jej dziecka, zawsze kłamie. Uczucie do dziecka jest silniejsze, bo obdarza się je miłością bezwarunkową. Kocha się nawet wtedy, gdy się nie widzi rosnącego pod sercem maleństwa. A mężczyznę muszą najpierw pokochać kobiece oczy. Anna Dąbrowska Gdy i tak już idziesz do piekła, mówił, śmiej się razem z diabłami, to nic nie kosztuje, a łatwiej ci będzie to wszystko znieść. Robert Seethaler Nic już nie było jednoznaczne, a ludzie, bez względu na profesję, powierzchowność i słodycz w głosie, zawsze mogli okazać się zagrożeniem. Barbara Dominika Kowalska Mądrość nie jest mądrością, gdy staje się zbyt dumna by płakać, zbyt poważna, by się śmiać i zbyt pewna siebie, by prosić o pomoc". Ewa Kassala [...] ptaki zwane burzykami wykorzystują wymioty jako technikę obronną. Trudno się dziwić - każdy chyba zostawiłby wymiotującego w spokoju. Giulia Enders Dziś dotyczyły one problemów finansowych banków spermy, sponsorowanych i kontrolowanych przez rząd. Ale to też niewiele g...

Czytaj więcej

Nie ma twardzieli a nawet najwięksi z nich, nawet najgorsze dziewczyny, bywa, że

kurwy, wreszcie się zakochują. Wszyscy bez wyjątku karły, złodzieje, bankowcy, księża, nawet mordercy. A potem każdy słabnie, staje się bezbronny w swoim uczuciu, jak wykluwający się owad, odsłaniający miękkie powłoki ku niezliczonym wrogom, łamie swój kręgosłup i idzie na dno. Aleksander Sowa Chcesz poznać tylko część prawdy czy całą prawdę? Gdybyś mogła wybrać wszystko albo nic? Sophie Hannah Jest wiele rzeczy, dla których warto żyć. Jest kilka, dla których warto umrzeć. Ale nie ma ani jednej, dla której warto zabijać Tom Robbins Sen to najlepsza wymówka, żeby nie ruszać się z domu, skoro wszędzie czają się jakieś wampiry! Kevin Hearne Dom to idea i podobnie jak Arkadia jest to idea zagubiona gdzieś w odległej przeszłości. Kate Atkinson (...) nadzieja rzednie, aż sama staje się ciemnością (...) Stephen King Najwierniejszy" polski sojusznik dla każdego z mocarstw liczył się tylko w takim stopniu, w jakim był w stanie pomóc jego własnym interesom . Fraser J. Ha...

Czytaj więcej

Więc ja powtórzyłem, że "oczywiście" temu głosowi w głebi mnie, i poczułem, jak

szybuje ku mnie miłość niby wielki uskrzydlony ptak, jest już we mnie; poczułem uderzenia skrzydeł o moje plecy, zobaczyłem, jak jej wola rozpuszcza się we łzach. Zaś z jej łona wypłynął wielki głęboki żal, niby bukiet róż utopionych w słonej morskiej wodzie, i wpłynął we mnie szorstkim słodkim strumieniem niczym balsam na wszystkie bolesne rany duszy i po raz pierwszy w życiu osiągnąłem orgazm bez uczucia, że przechodzę przez ogień i że jestem ogłuszany kamiennymi bryłami mojej rozsadzonej na cząstki woli. Norman Mailer To wcale nieprawda, że z człowiekiem trzeba zjeść beczkę soli, aby go poznać. To jest taka sama złuda jak mądrość starców i jak to, że człowiek zmienia się co ileś tam lat. Bo naprawdę, to wszystko wie się o drugim człowieku od razu, zaraz od pierwszej chwili, od pierwszego słowa. Tak jest naprawdę, ale ludzie przestali wierzyć samym sobie i swoim duszom. I może to właśnie jest najgorsze na świecie. Bo dzisiaj nikt nie jest na tyle silny, żeby móc uwierzyć sobie. I ...

Czytaj więcej

Tak, byłem też wielkim wojownikiem, lecz gdy tak siedzę i w spokoju rozpatruję wszystko, zdaje

mi się, że przede wszystkim byłem wielkim kochankiem. Dlatego zaś, że wiele kochałem, byłem wielkim wojownikiem. Jack London zaniechaj tego, co dziecięce". Jak mogą nasze dzieci stać się mężczyznami, skoro nigdy nie stawały wobec męskich wyzwań? Hę?". Zadie Smith Emocje jednak zawsze mąciły jej w głowie i sprawiały, że przestawała myśleć jasno i precyzyjnie. Uczuć nie można zobaczyć, ciężko je nazwać, są zagmatwane i mgliste. Dlatego Eve lubiła naukę, bo rządzą nią ścisłe zasady, procedury i metody dokumentacji. Oczywiście nauka nie wszystko może wyjaśnić, ale nawet w takim przypadku można analizować, szacować, spekulować. W miłości czy uczuciach nie ma żadnych procedur. Elyse Douglas - No bo kto się ekscytuje takim zwyczajnym, najnormalniejszym życiem? To znaczy nie jestem głupia, wiem, że w większości wszyscy tak kończymy, ale można by wcześniej spróbować przynajmniej czegoś innego, prawda? Inaczej człowiek całe życie się potem zadręcza, że mógł spróbować, a nie sp...

Czytaj więcej

Jesteś dla mnie szeregiem zielonych liter dźwięczących miło, jesteś płaskim listem, który można

całować nie czując nic. Twoje imię wypisane nisko przypomina sierść kota i przeciąga się podłużnie, gdy je wymawiam. Chciałabym cię dotknąć tak, jak dotykam twojego imienia. Ale boję się chwili, w której zobaczę twoje brwi i usta. Jest tyle linii uśmiercających tkliwość i tyle przyćmionych świateł nie szepczących o miłości. Chciałabym cię poznać dotykiem, chciałabym, żebyś przyszedł w nocy, pochylił się nade mną śpiącą i znowu odszedł jak księżyc. Przestałabym wpatrywać się w nieruchome okno i usnęłabym wtulona w zapach po tobie. Halina Poświatowska - Proszę nie strzelać! - usłyszała z głębi klatki krzyk doktora Rhodesa. - Zwabię ją do środka! - Nie ma czasu, panie Rhodes. Musimy wynieść tę kobietę. - Nie chcę, żeby pantera zginęła. - A co z nią? Rhodes uderzył pięścią o kratę. - Rafiki, mięso! No już, właź do środka! Pieprzyć to, pomyślała Jane i znów uniosła broń. Pantera była dobrze widoczna, Jane mierzyła jej prosto w łeb. Istniała możliwość, że pocisk trafi również kobiet...

Czytaj więcej