różne rzeczy - ludzie nas opuszczają albo nas nie kochają, albo nas nie rozumieją, albo my ich nie rozumiemy, więc tracimy, przegrywamy i ranimy się wzajemnie. I okręt zaczyna miejscami pękać. No, a kiedy okręt pęka, koniec staje się nieunikniony. (...) Jednak zanim pęknięcia zaczną się otwierać i ostatecznie się rozpadniemy, mija wiele czasu. I to właśnie w tym czasie możemy się nawzajem zobaczyć, bo wtedy wyzieramy zza naszych szczelin i zaglądamy do ich wnętrza. Kiedy zobaczyliśmy swoje prawdziwe oblicza? Dopiero kiedy zajrzałeś w moje szczeliny, a ja zajrzałam w twoje. Wcześniej patrzyliśmy zaledwie na wzajemne o sobie wyobrażenia, jakbyśmy patrzyli na ruletę w oknie, ale nigdy nie zaglądali do środka.
John Green
Iwan spojrzał jednak na Wodianika: w każdym naukowcu jest mały chłopiec, który wyrywa nóżki konikowi polnemu, żeby zobaczyć, jak będzie potem skakał.
Uczeni potwory rozwijają naukę znacznie efektywniej od uczonych pacyfistów.
Szymun Wroczek
Powoli uświadamiam sobie, czym jest uczucie, które pokonało przepaść pomiędzy moim sposobem patrzenia na świat wczoraj, a tym, jak widzę go dzisiaj. Ono wynagradza mi utraconą przenikliwość, a nawet sprawia, że wszystko wokół wydaje się jaśniejsze.
Nadzieja.
Jessica Khoury
-Na pierwszy rzut oka wszyscy wydajemy się normalni,Króliku-powiedziała Misia.- Ale tak jak nasze norki, jaskinie, tunele, gniazda...
-...jesteśmy dziwni od środka!- dokończył Królik.
-Tak- potwierdziła Misia i się uśmiechnęła.- I to jest DOBRE.
Julian Gough
O, dziwne życie ludzkie! Lada cień je zmoże,
Jeżeli jest szczęśliwe, a jeśli, nieboże,
Nieszczęsne, tak je gąbka, jak litery, zmaże.
Ajschylos
John Green
Iwan spojrzał jednak na Wodianika: w każdym naukowcu jest mały chłopiec, który wyrywa nóżki konikowi polnemu, żeby zobaczyć, jak będzie potem skakał.
Uczeni potwory rozwijają naukę znacznie efektywniej od uczonych pacyfistów.
Szymun Wroczek
Powoli uświadamiam sobie, czym jest uczucie, które pokonało przepaść pomiędzy moim sposobem patrzenia na świat wczoraj, a tym, jak widzę go dzisiaj. Ono wynagradza mi utraconą przenikliwość, a nawet sprawia, że wszystko wokół wydaje się jaśniejsze.
Nadzieja.
Jessica Khoury
-Na pierwszy rzut oka wszyscy wydajemy się normalni,Króliku-powiedziała Misia.- Ale tak jak nasze norki, jaskinie, tunele, gniazda...
-...jesteśmy dziwni od środka!- dokończył Królik.
-Tak- potwierdziła Misia i się uśmiechnęła.- I to jest DOBRE.
Julian Gough
O, dziwne życie ludzkie! Lada cień je zmoże,
Jeżeli jest szczęśliwe, a jeśli, nieboże,
Nieszczęsne, tak je gąbka, jak litery, zmaże.
Ajschylos