życia, słaba. W końcu odeszła na zawsze.
Violetta Ozminkowski
Czasami nie ma się nic do powiedzenia, a czasem słów jest za dużo.
Augusta Docher
Prawdę mówiąc, wszyscy mężczyźni to błazny, ale ci, którzy noszą pstre stroje, są znacznie zabawniejsi od tych, którzy noszą korony.
George R.R. Martin
W ogóle dobrze jest sobie przypominać własne młode lata, kiedy ma się coś za złe młodym!
Małgorzata Musierowicz
Zaczął się zastanawiać, co może zrobić w tej sytuacji. Przecież nie zasugeruje psychiatrze wizyty u psychiatry.
Katarzyna Berenika Miszczuk
W żadnym innym miejscu na świecie nie można czuć się bardziej zdezorientowanym niż w szpitalu. Może poza Ikeą, ale tam chociaż podają klopsiki.
Non Pratt
Ofiary zawadzają. Chcą nas zamieść pod dywan, żeby nie było nas widać.
Fernando Aramburu
Ziemniaczki z ogniska, moja droga Odo, są bezcennym źródłem potasu, szczęścia i powierzchownych poparzeń podniebienia miękkiego.
Marta Kisiel
Postacie z moich powieści są wariantami mnie samego, które nie zostały urzeczywistnione. Dlatego kocham wszystkie tak samo i wszystkie tak samo mnie przerażają: każda z nich przekroczyła jakąś granicę, którą ja tylko obchodziłem dookoła. I właśnie ta przekroczona granica (granica, za którą kończy się moje "ja") mnie pociąga. Dopiero za nią zaczyna się tajemnica, którą usiłuje rozwiązać powieść. Powieść nie jest wyznaniem autora, lecz badanie tego, czym jest ludzkie życie w pułapce, którą stał się świat.
Milan Kundera
Violetta Ozminkowski
Czasami nie ma się nic do powiedzenia, a czasem słów jest za dużo.
Augusta Docher
Prawdę mówiąc, wszyscy mężczyźni to błazny, ale ci, którzy noszą pstre stroje, są znacznie zabawniejsi od tych, którzy noszą korony.
George R.R. Martin
W ogóle dobrze jest sobie przypominać własne młode lata, kiedy ma się coś za złe młodym!
Małgorzata Musierowicz
Zaczął się zastanawiać, co może zrobić w tej sytuacji. Przecież nie zasugeruje psychiatrze wizyty u psychiatry.
Katarzyna Berenika Miszczuk
W żadnym innym miejscu na świecie nie można czuć się bardziej zdezorientowanym niż w szpitalu. Może poza Ikeą, ale tam chociaż podają klopsiki.
Non Pratt
Ofiary zawadzają. Chcą nas zamieść pod dywan, żeby nie było nas widać.
Fernando Aramburu
Ziemniaczki z ogniska, moja droga Odo, są bezcennym źródłem potasu, szczęścia i powierzchownych poparzeń podniebienia miękkiego.
Marta Kisiel
Postacie z moich powieści są wariantami mnie samego, które nie zostały urzeczywistnione. Dlatego kocham wszystkie tak samo i wszystkie tak samo mnie przerażają: każda z nich przekroczyła jakąś granicę, którą ja tylko obchodziłem dookoła. I właśnie ta przekroczona granica (granica, za którą kończy się moje "ja") mnie pociąga. Dopiero za nią zaczyna się tajemnica, którą usiłuje rozwiązać powieść. Powieść nie jest wyznaniem autora, lecz badanie tego, czym jest ludzkie życie w pułapce, którą stał się świat.
Milan Kundera