Jeśli wierzyć werdyktom językowym formuowanym przez wielkie narody europejskie, potężne państwa narodowe, nacjonalizm
stał się dzisiaj raczej sprawą małych, słabych, zatroskanych o swą suwerenność ludów Europy. Tam, gdzie się odzywają, by bronić swych słusznych interesów i w często trudnym ekonomicznie, kulturowo czy językowo położeniu upierają się przy narodowej odrębności, tam wspólnota potęg często piętnuje je jako rzekomych nacjonalistów i wystawia im złą cenzurkę, stwierdzając, że narody owe nie przyswoiły sobie jeszcze nauk nowej Europy.
Karl-Markus Gauß
Myślałam
Wreszcie będę mówić
Tyle się we mnie
słów zebrało
(...)
Myślałam
Dam ci te moje słowa
Ale kiedy otworzyłam usta
zamknąłeś je
swoimi wargami
Cofnęły się słowa moje
schowały się we mnie
jak ptaki lękliwe
Teraz
już tylko czasami
wyglądają oczami
Małgorzata Hillar
Z latami tracimy to. Ulatuje gdzieś porywczość, odwaga, mroczne szaleństwo. Wraz z nimi odchodzi młodość, umiejętność przeżywania każdej minuty w pełni, do końca. Znika, wycieka z nas jak woda przez szpary w wiadrze. Szczeliny tym większe, im jesteś starszy. Zaczyna się, gdy wykupisz pierwsza polisę na życie. Albo obciążysz sobie hipotekę. Lub słyszysz, ze ostatnie badania kontrolne nie wyszły najlepiej. Ciepła kąpiel? To konieczność już tylko, a nie przyjemność. Bezpieczeństwo bierze gore nad spontanicznością, wygoda staje się ważniejsza od głodu nowości.
Jonathan Carroll
- W pewnym sensie. Chciałeś mi udowodnić, co naprawdę do ciebie czuję.
- Ale ty się nie dałaś?
- Nie. Uparciuch ze mnie.
- Rozumiem. A więc tamta kelnerka ze mną flirtowała?
- Jeśli nie przestaniesz się głupio uśmiechać na każdą wzmiankę o niej, to ci przyłożę i dopiero źle się poczujesz.
Colleen Houck
Karl-Markus Gauß
Myślałam
Wreszcie będę mówić
Tyle się we mnie
słów zebrało
(...)
Myślałam
Dam ci te moje słowa
Ale kiedy otworzyłam usta
zamknąłeś je
swoimi wargami
Cofnęły się słowa moje
schowały się we mnie
jak ptaki lękliwe
Teraz
już tylko czasami
wyglądają oczami
Małgorzata Hillar
Z latami tracimy to. Ulatuje gdzieś porywczość, odwaga, mroczne szaleństwo. Wraz z nimi odchodzi młodość, umiejętność przeżywania każdej minuty w pełni, do końca. Znika, wycieka z nas jak woda przez szpary w wiadrze. Szczeliny tym większe, im jesteś starszy. Zaczyna się, gdy wykupisz pierwsza polisę na życie. Albo obciążysz sobie hipotekę. Lub słyszysz, ze ostatnie badania kontrolne nie wyszły najlepiej. Ciepła kąpiel? To konieczność już tylko, a nie przyjemność. Bezpieczeństwo bierze gore nad spontanicznością, wygoda staje się ważniejsza od głodu nowości.
Jonathan Carroll
- W pewnym sensie. Chciałeś mi udowodnić, co naprawdę do ciebie czuję.
- Ale ty się nie dałaś?
- Nie. Uparciuch ze mnie.
- Rozumiem. A więc tamta kelnerka ze mną flirtowała?
- Jeśli nie przestaniesz się głupio uśmiechać na każdą wzmiankę o niej, to ci przyłożę i dopiero źle się poczujesz.
Colleen Houck