i pragnienie posiadania więcej rzeczy , ale o to , by napić się razem herbaty i przytulić po długim dniu. Chodzi o wybaczanie i zapominanie , ulgowe traktowanie. A także o uczciwość , prawdę i zaufanie , o stworzenie bezpiecznego , ciepłego schronienia dla tych , których się kocha".
Alex Marwood
6 Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu,
jak pieczęć na twoim ramieniu,
bo jak śmierć potężna jest miłość,
a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol,
żar jej to żar ognia,
płomień Pański.
7 Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości,
nie zatopią jej rzeki.
Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu,
pogardzą nim tylko.
autor nieznany
Kolor to dotyk oka, muzyka głuchego, słowa płynące z ciemności. Ponieważ słuchałam szeptu dusz — przypominającego szum wiatru — z księgi do księgi, z przedmiotu do przedmiotu przed dziesiątki tysięcy lat, mogę chyba powiedzieć, że mój dotyk jest jak muśnięcie aniołów.
Orhan Pamuk
Wystarcza, że opowie o książkach, które przeczytał, i biografia jego jest gotowa. Tam gdzie u szczęśliwych pokoleń epos mówi heksametrem i kroniką, pojawia się hiatus, znak rozziewu. Między mną a stuleciem powstała przepaść, rów wypełniony zgiełkiem czasu, miejsce przeznaczone dla rodziny i domowego archiwum. Co chciała powiedzieć moja rodzina ? - Nie wiem. Była jąkata od urodzenia, a nawiasem mówiąc miała wiele do powiedzenia. Mnie i wielu moich rówieśników przygniotła jąkata rodzina. Nie uczyliśmy się mowy, lecz bełkotu. Dopiero słuchając narastającego zgiełku czasu, wybieleni pianą jego fal, odnaleźliśmy swój język.
Osip Mandelsztam
Alex Marwood
6 Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu,
jak pieczęć na twoim ramieniu,
bo jak śmierć potężna jest miłość,
a zazdrość jej nieprzejednana jak Szeol,
żar jej to żar ognia,
płomień Pański.
7 Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości,
nie zatopią jej rzeki.
Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu,
pogardzą nim tylko.
autor nieznany
Kolor to dotyk oka, muzyka głuchego, słowa płynące z ciemności. Ponieważ słuchałam szeptu dusz — przypominającego szum wiatru — z księgi do księgi, z przedmiotu do przedmiotu przed dziesiątki tysięcy lat, mogę chyba powiedzieć, że mój dotyk jest jak muśnięcie aniołów.
Orhan Pamuk
Wystarcza, że opowie o książkach, które przeczytał, i biografia jego jest gotowa. Tam gdzie u szczęśliwych pokoleń epos mówi heksametrem i kroniką, pojawia się hiatus, znak rozziewu. Między mną a stuleciem powstała przepaść, rów wypełniony zgiełkiem czasu, miejsce przeznaczone dla rodziny i domowego archiwum. Co chciała powiedzieć moja rodzina ? - Nie wiem. Była jąkata od urodzenia, a nawiasem mówiąc miała wiele do powiedzenia. Mnie i wielu moich rówieśników przygniotła jąkata rodzina. Nie uczyliśmy się mowy, lecz bełkotu. Dopiero słuchając narastającego zgiełku czasu, wybieleni pianą jego fal, odnaleźliśmy swój język.
Osip Mandelsztam