Przejdź do głównej zawartości

(…) – Jakie to błyskotliwe. A skoro już mowa o błyskotliwości, zamierzałaś uciec?

– Przyjrzał się mojemu ubraniu. – W szlafroku i na bosaka? Powiedz mi, czy jeśli włożę piżamę i ranne pantofle, będę mógł do ciebie dołączyć, czy to samotna wyprawa?
Danielle L. Jensen

Lokal będący miejscem zbrodni znajdował się trochę na uboczu. Nawet więcej niż trochę. Umiejscowiony był wśród krętych uliczek, na samej granicy ziemi wspólnej i strony chińskiej, w pasie bariery, poza którą zapuszczali się już tylko rdzenni Chińczycy, przestępcy, policja, albo ludzie szaleni – nie licząc samobójców. A jeszcze dokładniej rzecz biorąc, tylko wejście do restauracji znajdowało się w części wspólnej, natomiast cała reszta, z zapleczem włącznie, należała już wyłącznie do strefy chińskiej. Nie trudno się było domyślić, że umiejscowienie lokalu miało decydujący wpływ na rodzaj odwiedzających go klientów. Jak słusznie zauważył Chan, była to typowa, CHIŃSKA restauracja, ukierunkowana przede wszystkim na CHIŃSKIEGO klienta, a widok białego Europejczyka, zajadającego ze smakiem kurczaka w pięciu smakach z pędami bambusa, musiał należeć tam pewnie do wielkiej rzadkości.
Andrzej Trybuła

Było to mocne zdjęcie, które przypominało mi, jak przez długie lata nienawidziłem aparatów fotograficznych, tych okrutnych maszyn - źródeł nostalgii. Tysiące zdradliwych kliknięć utrwalało na zawsze chwilę i tak już nieistniejącej spontaniczności. Gorzej, tak jak bomba z opóźnionym zapłonem, często raziły ofiarę dopiero lata później, ale zawsze trafiały prosto w serce, gdyż często w życiu człowieka nie ma nic, co wygrałoby z przeszłością, utraconą niewinnością i tłamszonym uczuciem. Nic bardziej nas nie szarpie niż wspomnienie przegapionych okazji i zapach szczęścia, któremu pozwoliliśmy umknąć.
Guillaume Musso

Rokita: Tusk to specyficzny rodzaj osobowości, która nie istnieje jako treść, tylko forma. Istnieje ego Tuska, które nieustannie walczy o swoją pozycję w świecie. Nie ma natomiast Tuska jako jakiegoś zestawu wartości, twierdzeń, prawd, poglądów. On ma niezwykłą i bardzo przydatną w polityce zdolność absorpcji dowolnego poglądu, jeżeli jest on użyteczny dla wzmocnienia jego pozycji. Więc na pewnych etapach polityki może szczerze przyjmować wartości, od których na innych etapach równie szczerze będzie stronił.
Piotr Gociek

Gemeoss

Człowiek musi się nauczyć patrzeć na uwielbianą osobę cudzymi oczami. To tak, jakby

trzeba było stać się zupełnie innym człowiekiem, żeby móc uważnie się przyjrzeć. Dobrzy ludzie chronią swoich ukochanych, nawet jeśli oznacza to udawanie, że wszystko jest w porządku. Ron McLarty Człowiek w ogóle myśli i za dużo, i za mało. Chciałby to mężczyzna zejść się z kobietą albo kobieta z mężczyzną, jakby się zastanowili, ile z tego będzie biedy, ile razy ich spotka oszustwo i zdrada? Patrick White Każdy jest interesujący" - przypomniała sobie słowa Bryony i jej serce zabiło nadzieją, że świat może spać spokojnie. Nic złego zdarzyć się nie może, jeśli młodzi ludzie myślą w taki sposób. Rosamunde Pilcher - Oddaję ci dłoń i wiążę z tobą swój los - odpowiada zgodnie z tradycją i zwyczajami swojego królestwa. - Przyjmuję twoje oświadczyny, Wasza Królewska Mość. (...) Tak kończy się jedna wojna. Victoria Aveyard Mądry jest ten, kto żyje monotonnie, bo wówczas każdy drobny incydent staje się czymś wspaniałym (...) Kto poluje na lwy, po zabiciu trzeciego już nie odc...

Odurzona niesłychanym doświadczeniem bycia ważną i upragnioną, rzuca się w objęcia swojego pierwszego

mężczyzny, który staje się jej legitymacja na życie. Nie wie jeszcze i być może nigdy się nie dowie, że zawsze będą jej towarzyszyć uczucia lęku, wstydu i winy, a jej ciało nie będzie do niej należeć. Natomiast mężczyzna, który ją pokocha będzie w niej wzbudzał na wpół świadome uczucie zniecierpliwienia i pogardy, niełatwe do pogodzenia z silnie odczuwanym przywiązaniem. Kiedyś odkryje, że gardzo nim za to, że pokochał kogos tak podejrzanego i marnego jak ona. Wojciech Eichelberger Poczułem się, jakby coś we mnie zgasło, zrozumiałem, że w naszej relacji czegoś brakuje, że jestem z kimś, kogo być może wcale nie znam. Federico Moccia Nie ma czegoś takiego jak szczęście. Szczęście to jest dążenie, dochodzenie, podróż. Droga, odyseja. Szczęście jest jak pływanie w oceanie. Jakby się za długo w nim siedziało, toby się rozmokło. Dorota Malesa Czy żywy trup może zdobyć klucz do mego serca? Nie. Tak. Może. Skąd mam to, u licha, wiedzieć? Laurell K. Hamilton Miłość. Coś takiego zdar...

Wiedział jednak, że ta kronika nie może być kroniką ostatecznego zwycięstwa. Może być

tylko świadectwem tego, co należało wypełnić i co niewątpliwie powinni wypełniać nadal, wbrew terrorowi i jego niestrudzonej broni, mimo rozdarcia osobistego, wszyscy ludzie, którzy nie mogąc być świętymi i nie chcąc zgodzić się na zarazy, starają się jednak być lekarzami. Albert Camus It was a perfect day. For five minutes there was no war, and it was just a glorious Sunday in a Leningrad June. When Tatiana looked up from her ice cream, she saw a soldier staring at her from across the street. Paullina Simons Jednak uczucia okazują się tak ambiwalentne, jak tkaniny o kilku kolorowych włóknach. Éric-Emmanuel Schmitt Nie możesz być naprawdę szczęśliwa, jeżeli czasem nie bywasz nie szczęśliwa. Lauren Oliver Książką można czytelnikowi głowę, owszem przemeblować o tyle, o ile jakieś meble już w niej przed lekturą stały. Stanisław Lem Istnieją chwile, które nas oczarowują, ilekroć wracamy do nich myślami, nieważne, jak wiele czasu upłynęło, nieważne, jak potoczyło się nasze ż...

Nie wiem już, jaka jest różnica między prawdziwym życiem a zwykłą egzystencją. Czym

są Mudo? Oni tylko trwają. Wydaje mi się, że życie polega na czymś więcej. Inaczej co by nas od nich różniło? Carrie Ryan (...) nie należy wypowiadać się na temat cudzej miłości, ponieważ nawet własna potrafi zaskoczyć. Anna Ficner-Ogonowska Postanowił też udowodnić tym wszystkim, którzy w niego wątpili, że źle go ocenili, że się mylili. Urszula Jaksik Człowiek gaśnie jak lampa, moją lampę już dokręcają. Maria Nurowska - Nie traktuj mnie z góry. ( Clary ) - Trudno byłoby mi traktować ciebie z dołu. Jesteś za niska. ( Jace ) Cassandra Clare Każdy czyn dokonany w gniewie jest skazany na klęskę Paulo Coelho Zresztą - pochodzą z Indii, ogólnoświatowej stolicy syfu. Michał Witkowski Każdy gra takimi kartami, jakie mu się trafią Luís Miguel Rocha Na świecie nic trwałego, sekunda - i już wszystko ginie znienacka a bezsensownie. Wojciech Giełżyński

Ustaliłem kilka obowiązujących mnie prawideł postępowania. Przede wszystkim: nie prosić o nic naczalstwa

i wykonywać taką pracę, jaką mi wyznaczą, jeśli będzie dostatecznie czysta moralnie. Nie szukać niczyjej pomocy - ani materialnej, ani moralnej. Nie mogę być donosicielem, "stukaczem". Powinienem być prawdziwy - w tych wypadkach, kiedy prawda, a nie kłamstwo przynosi korzyść drugiemu człowiekowi. Powinienem być jednakowy w stosunkach ze wszystkimi - stojącymi wyżej ode mnie i tymi stojącymi niżej. I osobista znajomość z naczelnikiem nie powinna być dla mnie więcej warta niż znajomość z ostatnim "dochodiagą". Nie powinienem się nikogo i niczego bać. Strach - to hańbiąca, demoralizująca rzecz, poniżająca człowieka. Nikogo nie proszę, aby mi wierzył i sam nie wierzę nikomu. Co do reszty - polegać na własnej intuicji, na sumieniu (...) Być rewolucjonistą - to przede wszystkim być uczciwym człowiekiem. To proste, ale jakie trudne. Warłam Szałamow [S.Meller] Pytała pani o "warszawkę". Nie znoszę tego określenia. Używają go polityczne gnojki,które wtedy gryzły...

Jeśli nie widzisz swojego syna przez cztery lata, a potem widujesz go jedynie

w niedziele przez osiem godzin, od do, i na dodatek w domu jest nowy facet, to liczby zaczynają rozkładać się inaczej, zwyczajny bilans zysków i strat. Mona użyć dowolnego porównania - na przykład ocean, który zabiera piach i nanosi na inna część plaży - ale nie spodziewajcie się, że coś, co zostawicie dziś, za tydzień będzie czekać na was tak, jak to zostawiliście. John Burnham Schwartz Żyję wolny poza wolnością, bo wolność to przymus, bo trzeba być wolnym, jak się żyje, a ja żyję i nie muszę być wolny, sobie jestem, głupi brat, na poddaszu brata mądrego. Wolność to wychodzenie na zewnątrz, to zaznaczanie siebie na zewnątrz siebie, gdzieś w świecie. A ja nie muszę siebie zaznaczać, mnie dobrze we własnym wnętrzu, niech inni męczą się na zewnątrz. Ja patrzę. Takie życie, dziwne życie, ale czyje nie jest dziwne. Wit Szostak Ludzie po prostu lubią pracować. I to pracować dobrze. Podejmują się niebezpiecznych, ciężkich prac, bo napawa ich to dumą. (...) Człowiek lubi robić to, co ro...

Często mi to powtarza, ale nawet jeśli budzi się w środku nocy i

widzi, że nie ma mnie w łóżku obok niej, nigdy tego nie komentuje następnego dnia. Przy Monice czuję się wolny. Małżeństwo, Assia, nasze wspólne życie nie zmieniły mnie. To jest bodaj najpiękniejsza forma miłości : pozwolić drugiej osobie, by pozostała sobą. Z Monicą mogę o wszystkim porozmawiać, opowiedzieć jej o swoich decyzjach i wyborach albo je przemilczeć. Nie przegląda mojej komórki, nie wypytuje, chce, bym miał swoje życie i bym o nim decydował samodzielnie. ". Federico Moccia (...) jaśniepaństwo było zaraźliwe jak ospa! I nie tylko nie wyleczyli się z niego, lecz na dodatek przekazali je w spadku swoim potomnym, i to w jeszcze gorszej postaci. (...) Jedyna to zresztą choroba, z której nikt nie chce się wyleczyć. Juliette Benzoni Clara stanie się niczym jedna z tych chorób, które można pokonać, ale które pozostawiają na skórze ślady i czasem nawet oszpecają człowieka, a on i tak nazywa je błogosławieństwem, bo otworzyły mu drogę do Boga. André Aciman Miejscem, gdz...

Nie wyleczymy się, jeśli przeszłość będzie nam służyć do osądzania naszych aktualnych nieszczęść,

do uwalniania się od odpowiedzialności za dokonanie niezbędnych zmian albo do brania rewanżu na innych. Wyleczenie następuje, gdy przypominanie sobie przeszłości służy tym samym celom, co mapa, gdy się zagubimy. Przeszłość pozwala nam odnaleźć właściwy kierunek. Precyzyjnie wskazując, gdzie byliśmy wczoraj, pozwala nam zorientować się, w jakim dzisiaj jesteśmy miejscu i dokąd możemy pójść jutro. I może uchronić nas przed wybieraniem złych kierunków, które powodowały, że wciąż czuliśmy się zagubieni. Timmen L. Cermak Oczywiście nie możemy od razu pojechać do Greenview, bo to byłoby zbyt proste. Musimy najpierw pójść do kościoła. Dlaczego? Ponieważ: - Przecież wiesz, że nigdy nie opuszczamy niedzielnego nabożeństwa. - Jasne. - Przewracam oczami. - Bóg jest najważniejszy. Ludzie umierają z głodu, ale gdyby rodzina Birdów nie udała się do kościoła, nastąpiłby koniec świata. Allan Stratton Tak samo umrze czarny kolor sierści mego psa, biała barwa twojego głosu, barwa pustki dzisie...

Pamiętam, jak pewnego dnia w godzinach lekcji wpakowano nas do autobusu i zabrano

do lasów w naszym okręgu, bo Ceaușescu polował tam na odyńca. Kazano nam włożyć tradycyjne wiejskie stroje i trzymano w autobusach, głodnych i spragnionych, przez większość dnia, a kiedy nad łąką, na której stały autobusy, miał przelecieć helikopter z Ceaușescu i jego ekipą łowiecką, wyciągnięto nas z autobusu i kazano tańczyć horę (tradycyjny taniec rumuński). A jeszcze później, gdy usłyszeliśmy psy gończe, mieliśmy śpiewać na całe gardło, tak żeby towarzysz Ceaușescu i jego przyjaciele usłyszeli pieśń szczęśliwych chłopów. Carmen Bugan (...)używał najróżniejszych forteli, z biegiem czasu coraz bardziej udoskonalanych. Tak więc w krytycznych momentach nucił nieskomplikowane melodie usłyszane w radiu, które stanowiły świetną barierę psychiczną. Czasem szczypał się aż do krwi, a czasem jego ucieczką był erotyzm. Wywoływał w myśli obraz jakiejś kobiety, którą widział na ulicy, jak zapinała podwiązkę, jakiś biust, którego kształtów domyślał się w głębi dekoltu. Jeśli umysł dal się na ...

Nie pytaj mnie teraz, jak to jest - mieć osiemnaście lat. Zadaj mi

to pytanie, gdy już od dawna nie będę miał tylu lat, o ile cokolwiek będzie wtedy istnieć i o ile ja będę istniał, ale załóżmy, że tak. Wtedy zadaj mi pytanie, jak to jest mieć osiemnaście lat i dostawać bezustannych ataków alergii, zwyczajnie puchnąć od uczulenia na ludzkość. Jakub Żulczyk Nadzieja jest tym upierzonym Stworzeniem na gałązce Duszy - co śpiewa melodie Bez słów i nie milknące - W świście Wichru brzmi uszom najsłodziej - I srogich by trzeba Nawałnic - Aby spłoszyć ptaka maleńkiego, Co tak wielu zdołał ogrzać i nakarmić - Śpiewał mi już na Morzach Obcości - W Krainach Chłodu - Nie żądając w zamian Okruszka - Choć konał z Głodu. Emily Dickinson Wyhodowaliście głuchych i ślepych demiurgów. Takich, którzy w cudownym artystycznym uniesieniu, produkują piękną sztukę uniwersalną, nie zauważali ani nas czołgających się w błocie, ani codziennej męki społeczeństwa. Oni pilnowali skrzętnie buzującego w nich ognia genialności i skwapliwie korzystali z klaki masowej...