przed nami, tu i teraz; unaocznienie sobie równoczesnej mnogości procesów jakkolwiek związanych z sobą, jakkolwiek się nawet uzupełniających, przekracza jego możliwości.
Stanisław Lem
...pewnym osobom może się zdarzyć w s z y s t k o, a innym życie zawsze płynie jednako, od poniedziałku do niedzieli, bez względu na porę roku, układ gwiazd czy plam na słońcu.
Dorota Terakowska
(...)przeinwestowana czasowo książka dwoi i troi się w oczach, mącą się imiona i nazwiska, mieszają daty i detale geograficzne [s.29].
Dorota Masłowska
-Mój czas się kończy. Przesypuje się jak piasek przez palce, przesącza jak deszcz. -Twój? -Nasz. -Nigdy nie był nasz, nigdy.
Siergiej Łukjanienko
Kiedyś wyznała mi, że był wrażliwy jak płatek róży i namiętny jak huragan.
Barbara Mujica
Bo podobno w tych snach są pociągi, a w nich pełno wolnych miejsc, i są okręty, które chcą nas zabrać w długi rejs. A tutaj jest tak smutno i tak zwyczajnie. A raczej niezwyczajnie smutno.
Barbara Rosiek
Świat dawał im znaki, ale oni, jak wszystkie zagubione dusze, widzieli tylko siebie, ponieważ w prostocie swoich serc sądzili, że piękno jest jedynie ich udziałem.
Andrzej Stasiuk
Szukałem śmierci i nie znalazłem. Patrz, tyle dobrych ludzi zginęło, a ja żyję. I po co? Dla kogo?
Stanisław Grzesiuk
Stanisław Lem
...pewnym osobom może się zdarzyć w s z y s t k o, a innym życie zawsze płynie jednako, od poniedziałku do niedzieli, bez względu na porę roku, układ gwiazd czy plam na słońcu.
Dorota Terakowska
(...)przeinwestowana czasowo książka dwoi i troi się w oczach, mącą się imiona i nazwiska, mieszają daty i detale geograficzne [s.29].
Dorota Masłowska
-Mój czas się kończy. Przesypuje się jak piasek przez palce, przesącza jak deszcz. -Twój? -Nasz. -Nigdy nie był nasz, nigdy.
Siergiej Łukjanienko
Kiedyś wyznała mi, że był wrażliwy jak płatek róży i namiętny jak huragan.
Barbara Mujica
Bo podobno w tych snach są pociągi, a w nich pełno wolnych miejsc, i są okręty, które chcą nas zabrać w długi rejs. A tutaj jest tak smutno i tak zwyczajnie. A raczej niezwyczajnie smutno.
Barbara Rosiek
Świat dawał im znaki, ale oni, jak wszystkie zagubione dusze, widzieli tylko siebie, ponieważ w prostocie swoich serc sądzili, że piękno jest jedynie ich udziałem.
Andrzej Stasiuk
Szukałem śmierci i nie znalazłem. Patrz, tyle dobrych ludzi zginęło, a ja żyję. I po co? Dla kogo?
Stanisław Grzesiuk