Urodziłem się w mieście leżącym na wielkim dziale wód, w połowie drogi między

Morzem Bałtyckim a Morzem Czarnym. (...) Opuściłem je przeszło ćwierć wieku temu, aby tam nigdy nie wrócić. Był to exodus raczej niż duchowy wyjazd i chociaż pogodziłem się z historyczną koniecznością, pamiętam jednak dobrze moje rodzinne miasto i nade wszystko lekcję, jakiej mi udzieliło. (...) Ona ukształtowała moją pierwszą wizję Europy” (MD, 127) - opowiadał radiosłuchaczom we Frankfurcie nad Menem na początku lat siedemdziesiątych. Obraz był nieco wyidealizowany, ale zarazem ujmujący i wyrazisty. Miasto bowiem „leżało na wielkim skrzyżowaniu dróg z zachodu na wschód i z południa na północ. Średniowieczne mury obronne, gotycka katedra, piękne renesansowe kamienice na rynku, barokowe kościoły tworzyły zaskakująco harmonijną całość, która uderzała każdego przybysza. A przybyszów było wielu i często zostawali tutaj na zawsze. Tak w ciągu długich wieków powstała mozaika wielu kultur i narodów”. Z obcowania z takim miastem można wynieść lekcję pokory, tolerancji wobec tego, co różne od nas. Można, dodajmy, jeśli jest nam też dana wrażliwość, żywa inteligencja, ciekawość, cechy tak istotne dla twórczości autora Labiryntu nad morzem. Kiedy „podróżowałem po Europie Zachodniej - mówił dalej Herbert - poszukiwałem instynktownie takich miast i krajów, w których można było śledzić obecność wielu sprzecznych (...) z sobą warstw kulturowych. Pociągała mnie Sycylia ze śladami Greków, Arabów i Normanów, przeczuwałem bowiem, że to, co ważne, nie tylko w sztuce, ale i w życiu powstaje w pokojowym starciu idei i myśli. Dlatego obce mi było zawsze sztuczne i służące często brudnym celom politycznym wyszukiwanie tego, co nazywamy charakterem narodowym, wszystkie owe szaleńcze próby ustalenia tego, co »czysto romańskie«, »rdzennie germańskie« czy »prawdziwie słowiańskie«”.
Andrzej Franaszek

Wyznaczamy sobie cele po to, aby określić, na czym mamy się skupić, i zmierzać w wybranym kierunku.
Anthony Robbins

Więc już od tak dawnych czasów tkwi Eros w naszej naturze i do dawnej chce nas sprowadzać postaci: chce z dwojga ludzi dawną jedność stwarzać i tak leczyć naturę człowieka.
Platon

Cierpienie to skutek błędu w myśleniu.
Neale Donald Walsch

Kręgi kulturowe, nacje, religie i ludzie to nie skały i dlatego podlegają nieustannym zmianom.
Hans Rosling

Z nierealistycznych ambicji trzeba zrezygnować. Nie może to jednak oznaczać ucieczki do poznawczego relatywizmu lub sceptycyzmu.
Michał Heller

(...) z bólem da się żyć.
John Green

Nawet nie przypuszczał, że miłość może tak boleć...
Krystyna Mirek

Gemeoss

To uczucie sprawiło, że Lucy była gotowa stanąć przy nim i walczyć. Walczyć

o życie na tyle długie, by przeżyć je u jego boku. Walczyć o jedyną rzecz tak dobrą, tak szlachetną, tak potężną, że w jej imię warto było zaryzykować wszystko. Miłość. Lauren Kate Książka i możliwość czytania to jeden z największych cudów ludzkiej cywilizacji. Maria Dąbrowska Wypadki nie zdarzają się ludziom, którzy je traktują jako osobistą zniewagę. Mario Puzo Moja piękna, niosłem ci szklaną różę w zębach, ale pokaleczyłem sobie dziąsła. Jakub Żulczyk -Czy przeszedłeś jakieś specjalne szkolenie dla mnichów? -Hm... Nie w walce na czekoladki, na pewno. Terry Pratchett Czy czasami nie przeciągasz ostrzem po skórze... modląc się o odwagę, by przycisnąć mocniej?" Susanna Kaysen Wolę mieć pogodę w sercu niż nosić się godnie. Charlotte Brontë O! Miłość... To być dwojgiem, co w jedno się zlewają. To mężczyzna i kobieta stopieni w jednego anioła. To niebo! Victor Hugo Wielkie rzeczy można osiągnąć cierpliwością i czujnością. Maria Laura Espido Freire

Czytaj więcej

Po krótkim, lecz intensywnym namyśle podjął wreszcie decyzję i ustalił plan działania, w

zasadzie dość prosty. Wydusić z tego architektonicznego koszmaru, ile tylko się da, wyprzedając jak leci wszystko, co zbędne, począwszy od landszaftów w straszliwych ilościach - to raz. Dwa - za tak szczwanie zarobione pieniądze doprowadzić ruderę do użyteczności tudzież usunąć szkodliwy dla życia lub zdrowia nadmiar gotycyzmu. A potem trzy, cudowne, wytęsknione trzy, czyli sprzedać ją w cholerę i zaraz po Nowym Roku wrócić na własne, miejskie śmieci. Marta Kisiel Druga wojna światowa nie była zatem jedynie tradycyjnym konfliktem terytorialnym, była to także wojna ras i ideologii, w obrębie której toczyły się dziesiątki lokalnych konfliktów. Keith Lowe wiem, że nie umrę w samotności, nie będę też samotnie leżała pod ziemią. W świecie umarłych jest więcej ludzi niż w świecie żywych. (s.403). Henning Mankell Ktoś niedawno zapytał mnie "Pani Aniu, erytrytol czy ksylitol?". Szczerze? Jak dla mnie, to raczej Powolnyodzwyczajol od Słodkismakol. Anna Makowska Niełatwo je...

Czytaj więcej

Wiedział jednak, że ta kronika nie może być kroniką ostatecznego zwycięstwa. Może być

tylko świadectwem tego, co należało wypełnić i co niewątpliwie powinni wypełniać nadal, wbrew terrorowi i jego niestrudzonej broni, mimo rozdarcia osobistego, wszyscy ludzie, którzy nie mogąc być świętymi i nie chcąc zgodzić się na zarazy, starają się jednak być lekarzami. Albert Camus It was a perfect day. For five minutes there was no war, and it was just a glorious Sunday in a Leningrad June. When Tatiana looked up from her ice cream, she saw a soldier staring at her from across the street. Paullina Simons Jednak uczucia okazują się tak ambiwalentne, jak tkaniny o kilku kolorowych włóknach. Éric-Emmanuel Schmitt Nie możesz być naprawdę szczęśliwa, jeżeli czasem nie bywasz nie szczęśliwa. Lauren Oliver Książką można czytelnikowi głowę, owszem przemeblować o tyle, o ile jakieś meble już w niej przed lekturą stały. Stanisław Lem Istnieją chwile, które nas oczarowują, ilekroć wracamy do nich myślami, nieważne, jak wiele czasu upłynęło, nieważne, jak potoczyło się nasze ż...

Czytaj więcej

Całkiem sobą każdy może być dopóty, dopóki jest sam. (...) Kto nie lubi

samotności ten nie kocha też wolności, wolny bowiem człowiek jest wtedy tylko, gdy jest samotny. Przymus jest nieodłączną cechą każdego towarzystwa. Danuta Bieńkowska Daisha była pierwszą zmarłą osobą, którą spotkałam... Melissa Marr Żywy osioł jest ważniejszy od zdechłego lwa. Siergiej Łukjanienko Mój Bóg jest tylko moim, a tamci – twoimi, więc muszę ich szanować. [Sara] Bolesław Prus Nie wiedziałam, że istnieje tyle różnych sposobów na to, by powiedzieć żegnaj. Maggie Stiefvater Bo jeśli w s z y s c y jesteśmy głupcami, być może nie tak głupio jest się zakochać. Cassandra Clare Świadomość nie przyjmuje możliwości zniknięcia. Swietłana Aleksijewicz Bezmyślność jest grabarzem całego świata. Henry David Thoreau Kto raz zachoruje na Iron Maiden, ten już z tego nie wychodzi. Paul Stenning

Czytaj więcej

Czasami ogarnia mnie uczucie oczekiwania na coś, jakby coś pod powierzchnią świadomości czekało

na uchwycenie. Podobnie dręczące uczucie towarzyszy, gdy ma się czyjeś imię na końcu języka, ale nie można go sobie przypomnieć. (...) To uczucie mgliste i nieuchwytne, przychodzi, kiedy rozmyślam o długim dorastaniu naszego gatunku, o rytuałach narodzin, małżeństwa i śmierci; wszystkich tych barbarzyńskich ceremoniach, dostosowanych do naszych czasów. Niemal zdaje mi się , że pierwotna, bezrozumna, zwierzęca czystość była najlepsza. Ach coś tam jest i czeka na mnie. Być może pewnego dnia doznam nagle objawienia i zobaczę drugą stronę tego monumentalnego, groteskowego żartu. I zaśmieję się wtedy. I zrozumiem czym jest życie. Sylvia Plath Żadna świadomość nie działa na mnie bardziej uspokajająco niż świadomość, że umrę. W takich momentach jasności - a człowiek widzi się jasno tylko wtedy, gdy patrzy na siebie jak na kogoś obcego - znika cała rozpacz, cała rezygnacja i depresja, a zamiast niej napływa spokój. Dla mnie śmierć nie jest wcale przerażającym obrazem czy też stanem albo wy...

Czytaj więcej

A szmaragd pokazałam ci dopiero, gdy już siedzieliśmy na moście; z nogami w

powietrzu, z rękami w kieszeniach. Wziąłeś go ode mnie i trzymałeś w zaciśniętej dłoni. Powiedziałeś, że to nic specjalnego, stłuczka z tych wszystkich butelek, które twój ojciec przepił. Przykleił je do ściany, żeby pamiętać, jak wiele ich było. No i żeby się wstydzić. Powiedziałeś, że to chyba właśnie znaczy patrzeć przez dno butelki. Ale powiedziałeś to mrużąc oczy, z tym swoim krzywym, złośliwym uśmiechem, więc nikt ci nie wierzył. Kolejno braliśmy kamień. Gdy się patrzyło przez niego w słonce, wszystko wyglądało inaczej. Cała wieś była zielona, jakby budynki i drogi zostały zalane wodą. Ludzie dryfowali, zanurzeni w tym blasku jak wielkie, nieme ryby. I wszystko było zamglone, zupełnie inne. Jasne, ten dzień i wszystkie jego odcienie, nic więcej nie było ważne. Twoje odbicie rozmyte przez szkło, to miejsce, słońce. Joanna Lech (...) komputer jest dominującą metaforą naszej epoki; definiuje ją, narzucając nowy stosunek do informacji, do pracy, do władzy i do samej przyrody. Sto...

Czytaj więcej

Unia wskutek wariactw politycznej poprawności i imigracji straciła w naszych oczach dawny szacunek,

nawet stała się zagrożeniem - a i fakt, że jej fundusze nie są bynajmniej bezinteresownym datkiem, zaczął do ludzi docierać. Ale mądrzejsi się bynajmniej nie staliśmy. Ze skrajności w skrajność, potulność "biednej panny bez posagu" zastąpiło irracjonalne "pokażemy im", "nie damy ani guzika" i "wstawanie z kolan" w duchu "albośmy to jacy tacy". Rafał A. Ziemkiewicz Zbyt wielu ludzi odzywa się, chociaż nie ma nic do powiedzenia. Rick Yancey Człowiek może znieść dużo więcej niż przypuszcza. Bez szwanku! I o wiele więcej może zdziałać niż sądzi. My wcale siebie nie znamy, nie znamy własnych wielkich możliwości, dopóki nie nadejdzie chwila próby. Małgorzata Musierowicz Czyż może być coś słodszego, niż być w zgodzie z własnym sercem, widzieć przed sobą pasmo dni pogodnych, usypiać bez niepokoju i budzić się bez wyrzutów? Pierre Choderlos de Laclos Opowiem w skrócie: ojciec Głównego Bohatera został zabity przez Złego Faceta. Główny...

Czytaj więcej

Nie potrzeba nam magii, żeby przemienić świat. My już mamy w sobie całą

moc, która jest konieczna do zmiany świata na lepszy - potęgę wyobraźni. J.K. Rowling W co z tym Kansas? Frank twierdzi, że ludzie racy jak Mike błędnie rozpoznają własne interesy. Jak pisze Frank" Głosujesz, by zatrzymać aborcję, dostajesz obniżanie podatków dla najlepiej zarabiających(...). Głosujesz za tym, by zrzucić rząd z naszych barków, dostajesz konglomeraty i monopol na wszystko, od mediów po pakowanie mięsa(...) Głosujesz, by zadać cios elitom, otrzymujesz porządek społeczny, w którym bogactwa są skoncentrowane bardziej niż kieykolwiek za naszego życia". Arlie Hochschild Russell Zdjęcia i kroniki filmowe z Bergen-Belsen i pozostałych obozów, do których Eisenhower pozwolił wejść reporterom, wywarły potężne wrażenie na opinii publicznej. "The Jewish Chronicle", która kilka miesięcy wcześniej opublikowała szczegółowe dane na temat wyzwolonego przez Sowietów Auschwitz, pytała: Dlaczego dopiero teraz budzi to powszechną odrazę ? Neal Bascomb Człowiek z...

Czytaj więcej

Arystokraci nie zauważają problemów filozoficznych. Ignorują je. Filozofia zawsze dopuszcza możliwość, że człowiek

się myli, sir, a prawdziwy arystokrata wie, ża zawsze ma rację. Tu nie chodzi o próżność, sir, ale o wrodzoną absolutną pewność. Czasami mogą być obłąkani jak cały kapelusz łyżeczek, ale w takim wypadku zawsze są obłąkani stanowczo i niewątpliwie." [Willikins] Terry Pratchett Wiedziałem, że nawaliłem, że próbowałem na skróty przekazać jej prawdę, której uczymy się przez wiele lat. Nie ma schematów, nie ma niewidocznych nitek, za które ktoś pociąga, nie ma nagród za dobroć czy pracowitość. Jest tylko mozolny marsz, podczas którego jesteś sam, zamknięty we własnym ciele z mózgiem, który wciąż produkuje w tobie na przemian stany depresji i euforii, nadziei i załamania, pustki i poczucia sensu życia. Olgierd Świerzewski Z tych wszystkich względów wielebny Klaudiusz, zasmucony i zawiedziony w swych ludzkich uczuciach rzucił się z jeszcze większym uniesieniem w ramiona nauki, tej siostry, która przynajmniej nie śmieje ci się w sam nos i odpłaca zawsze - choć czasami monetą nieco w...

Czytaj więcej

Jest taki rodzaj samotności, jaką można ukołysać. Trzeba skrzyżować ręce, kolana podciągnąć pod

brodę i zacząć się powoli bujać. Ten ruch, w odróżnieniu od kołysania statku, uspokaja i przywraca panowanie nad sobą. To jest odmiana wewnętrznej samotności, przylegająca ciasno jak skóra. Ale jest również inna samotność, która lubi wędrować. Na taką kołysanie zda się na nic. Ta jest żywa, samodzielna. To coś suchego, rozpraszającego się, co wydaje dźwięk podobny do tupotu stóp nadchodzących z bardzo odległego miejsca. Toni Morrison Niektórzy mężczyźni poślubiają kobietę dlatego, że ucieleśnia ich ideał urody, inni dlatego, że wydaje im się inteligentna, jeszcze inni po prostu boją się samotności, więc uznają, że lepszy rydz niż nic. Tak własnie było w moim przypadku. [Cztery róże dla Lucienne], s.36. Roland Topor Cóż z tego, że obiektywnie biorąc, nieźle się trzymał? Jak się wymył, wypomadował, wyczesał, wypachnił i ubrał, wyglądał na osobę, za którą miała go reszta świata: zacnego i mądrego, choć cokolwiek nudnego profesora. Tylko że ja go miałam nie tylko w wersji obiektywne...

Czytaj więcej