ani nie odnieśli zwycięstwa, ani nie doznali klęski.
Julian Barnes
Żyjemy w dwudziestym pierwszym wieku, przyjaciele; oczywiście, że jesteście śledzeni.
Leopoldo Gout
Są wydarzenia, które bolą nawet po latach. Każdy kiedyś został odrzucony, okłamany, oszukany. Jednak jątrzenie tych ran, z tego, co wiem, jeszcze nikomu nie wyszło na dobre. Pora z tym skończyć!
Marta Hennig
Nie zadawaj pytań, to nikt cię nie okłamie.
Robert Bryndza
Jak to się robi? W którą stronę patrzeć, żeby łzy zawróciły tam, skąd przyszły?
Violetta Ozminkowski
Nowy Jork, to miasto, które wyostrza wszystkie zmysły, nawet jeśli podróżuje się po nim tylko w wyobraźni.
Dawid Rosenbaum
Kawa smakowała wanilią,szarlotką,zdawała się być z rajskich jabłuszek.
Piotr Surmaczyński
Ująłem jej gorącą dłoń i próbowałem jej powiedzieć, że nie wypowiada się jasno i że to takie niemądre, całą ta paplanina, że sama się nad sobą znęca, a tak nie wolno, mówiłem w ten sposób, gestykulując, blagając ją o opamiętanie.
John Fante
Kocham cię, Aubrey. Nie widzisz tego? Cholernie za tobą szaleję. Kocham cię bardziej niż cokolwiek na świecie. Kiedy patrzę w twoje oczy, widzę nie tylko ciebie — widzę moje dzieci. Niech mnie szlag, widzę całą farmę dzieci i głuchych, tępych i ślepych kóz. Widzę całą moją przyszłość. Bez ciebie nie widzę nic.
Vi Keeland
Julian Barnes
Żyjemy w dwudziestym pierwszym wieku, przyjaciele; oczywiście, że jesteście śledzeni.
Leopoldo Gout
Są wydarzenia, które bolą nawet po latach. Każdy kiedyś został odrzucony, okłamany, oszukany. Jednak jątrzenie tych ran, z tego, co wiem, jeszcze nikomu nie wyszło na dobre. Pora z tym skończyć!
Marta Hennig
Nie zadawaj pytań, to nikt cię nie okłamie.
Robert Bryndza
Jak to się robi? W którą stronę patrzeć, żeby łzy zawróciły tam, skąd przyszły?
Violetta Ozminkowski
Nowy Jork, to miasto, które wyostrza wszystkie zmysły, nawet jeśli podróżuje się po nim tylko w wyobraźni.
Dawid Rosenbaum
Kawa smakowała wanilią,szarlotką,zdawała się być z rajskich jabłuszek.
Piotr Surmaczyński
Ująłem jej gorącą dłoń i próbowałem jej powiedzieć, że nie wypowiada się jasno i że to takie niemądre, całą ta paplanina, że sama się nad sobą znęca, a tak nie wolno, mówiłem w ten sposób, gestykulując, blagając ją o opamiętanie.
John Fante
Kocham cię, Aubrey. Nie widzisz tego? Cholernie za tobą szaleję. Kocham cię bardziej niż cokolwiek na świecie. Kiedy patrzę w twoje oczy, widzę nie tylko ciebie — widzę moje dzieci. Niech mnie szlag, widzę całą farmę dzieci i głuchych, tępych i ślepych kóz. Widzę całą moją przyszłość. Bez ciebie nie widzę nic.
Vi Keeland