Pod tym wszystkim kryło się również przerażenie, autentyczne przerażenie wobec nieprzerwanego pasma cierpień,
jakim jest ludzka egzystencja. Jeżeli ludzkie niemowlę, jedyne spośród całego królestwa zwierząt, od pierwszej chwili manifestuje swoją obecność w świecie przez niecichnące okrzyki cierpienia, oczywiste jest, że cierpi i to cierpi w sposób nie do przyjęcia. Może to strata sierści czyni skórę szczególnie wrażliwą na zmiany temperatury, wcale przy tym nie zapobiegając atakowi pasożytów; może anormalna wrażliwość nerwów lub jakaś wada konstrukcji. Tak czy owak każdy bezstronny obserwator zauważy, że ludzka jednostka n i e m o ż e być szczęśliwa, że w żaden sposób szczęścia nie osiągnie, a jedynym jej powołaniem jest pomnażanie nieszczęścia, poprzez czynienie życia innych równie przykrym jak własne - jej pierwszymi ofiarami są na ogół rodzice.
Michel Houellebecq
Polacy do tej pory nie rozumieją, co się z nimi działo w latach II wojny światowej. Nie pojmują, że nie trzeba być czarnym i żyć w Afryce, żeby zostać potraktowanym jak podczłowiek w koloniach. Koloniach, które tak bardzo chcieli mieć.
[Ziemowit Szczerek: Polskie kolonie zamorskie, s.64].
Józef Tischner
Ponownie ogarniała go gorączka samozniszczenia i znów zadręczał się, palił opium, walczył z nierozwiązalnymi problemami ideologicznymi, etycznymi, estetycznymi i uczuciowymi; bezsenne noce i łzawe udręki wyczerpywały go do granic możliwości. Wówczas to, jak opętany, przyglądał się swemu odbiciu we wszystkich możliwych zwierciadłach dla maniaków i pobudliwców, zwierciadłach przygnębiającego, proustowskiego Paryża tamtych czasów, powtarzając w kółko: "Wyglądam jak zdechlak, mam minę skonanego", by w stanie skrajnego wyczerpania wyznać grupce przyjaciół: "Już wolę zdechnąć, niż przeżyć jeszcze jeden taki dzień.
Salvador Dali
Wszystko jest lepsze od apatii.
Nadmiar od pustki.
Kulisy, to jedyne miejsce, gdzie istnieje prawda.
Lubię, żeby obraz wyglądał, jakby sam się namalował.
Ludzie potrzebują rozrywki.
W ten sposób nie widzą rzeczywistości.
Prawdziwą wartością życia jest wspomnienie.
David Foenkinos
Michel Houellebecq
Polacy do tej pory nie rozumieją, co się z nimi działo w latach II wojny światowej. Nie pojmują, że nie trzeba być czarnym i żyć w Afryce, żeby zostać potraktowanym jak podczłowiek w koloniach. Koloniach, które tak bardzo chcieli mieć.
[Ziemowit Szczerek: Polskie kolonie zamorskie, s.64].
Józef Tischner
Ponownie ogarniała go gorączka samozniszczenia i znów zadręczał się, palił opium, walczył z nierozwiązalnymi problemami ideologicznymi, etycznymi, estetycznymi i uczuciowymi; bezsenne noce i łzawe udręki wyczerpywały go do granic możliwości. Wówczas to, jak opętany, przyglądał się swemu odbiciu we wszystkich możliwych zwierciadłach dla maniaków i pobudliwców, zwierciadłach przygnębiającego, proustowskiego Paryża tamtych czasów, powtarzając w kółko: "Wyglądam jak zdechlak, mam minę skonanego", by w stanie skrajnego wyczerpania wyznać grupce przyjaciół: "Już wolę zdechnąć, niż przeżyć jeszcze jeden taki dzień.
Salvador Dali
Wszystko jest lepsze od apatii.
Nadmiar od pustki.
Kulisy, to jedyne miejsce, gdzie istnieje prawda.
Lubię, żeby obraz wyglądał, jakby sam się namalował.
Ludzie potrzebują rozrywki.
W ten sposób nie widzą rzeczywistości.
Prawdziwą wartością życia jest wspomnienie.
David Foenkinos