stłumiona miłość? (…) postać choroby! Symptomy choroby są zamaskowanymi przejawami miłości, a każda choroba jest przekształconą miłością.
Tomasz Mann
Zrozumiałem, że tragizm i komizm życia to bliźnięta, drogi biorące początek z tego samego miejsca, a surowy dramat na koniec wydobywa na jaw to samo, co trywialna groteska. (s.43-44).
Bohumil Hrabal
Jest pewna przestrzeń, którą ludzie mają dla ciebie gdzieś w sobie, w środku. Każdy człowiek ma miejsce dla tych, których spotyka. Czasem jest ono duże, czasem małe.
Cecelia Ahern
Mówił, że jej usta smakują jak maliny. Mówił, że jej oczy w świetle księżyca mają kolor seledynowy. Mówił, że jak się złości to wygląda najpiękniej. Mówił, że takich dziewczyn jak ona nie spotyka się codziennie.
autor nieznany
Bez cierpienia jakaż by z życia była przyjemność; wszystko obróciłoby się w jedno nie kończące się nabożeństwo: święte, ale dość nudne.
Fiodor Dostojewski
Niektórzy rodzą się przeznaczeni żyć w straszliwym smutku i zwanej tragedii. Tylko miłość wielka, większa od ich przeznaczenia, może ich uratować.
Edward Stachura
(…)nie ma nic gorszego dla mężczyzny, jak popaść w rutynę, bo wtedy niezłomne domatorstwo doprowadzi go do przesytu.
Jerome K. Jerome
Pani Cake zaczęła od odpowiedzi:
- Nie jestem pańską dobrą kobietą! - warknęła.
- A kimże jesteś, moja droga kobieto? - zapytał Nadrektor.
Terry Pratchett
Tomasz Mann
Zrozumiałem, że tragizm i komizm życia to bliźnięta, drogi biorące początek z tego samego miejsca, a surowy dramat na koniec wydobywa na jaw to samo, co trywialna groteska. (s.43-44).
Bohumil Hrabal
Jest pewna przestrzeń, którą ludzie mają dla ciebie gdzieś w sobie, w środku. Każdy człowiek ma miejsce dla tych, których spotyka. Czasem jest ono duże, czasem małe.
Cecelia Ahern
Mówił, że jej usta smakują jak maliny. Mówił, że jej oczy w świetle księżyca mają kolor seledynowy. Mówił, że jak się złości to wygląda najpiękniej. Mówił, że takich dziewczyn jak ona nie spotyka się codziennie.
autor nieznany
Bez cierpienia jakaż by z życia była przyjemność; wszystko obróciłoby się w jedno nie kończące się nabożeństwo: święte, ale dość nudne.
Fiodor Dostojewski
Niektórzy rodzą się przeznaczeni żyć w straszliwym smutku i zwanej tragedii. Tylko miłość wielka, większa od ich przeznaczenia, może ich uratować.
Edward Stachura
(…)nie ma nic gorszego dla mężczyzny, jak popaść w rutynę, bo wtedy niezłomne domatorstwo doprowadzi go do przesytu.
Jerome K. Jerome
Pani Cake zaczęła od odpowiedzi:
- Nie jestem pańską dobrą kobietą! - warknęła.
- A kimże jesteś, moja droga kobieto? - zapytał Nadrektor.
Terry Pratchett