naprawdę, tylko jest opowieścią, i trzeba słów, bardzo wielu słów, żeby się w niego wczepić. Ale opowieści ladacznicy, choć nieprawdziwe, były skrojone na miarę ulicy Krowiej, Kociej oraz zaułków wijących się wokół miejskich murów, i choć karliczka długo nie wiedziała, dlaczego tłuste gospodynie ocierają łzy, słuchając na placu o księciu zamienionym w łasicę, umiała odnaleźć w nich siebie. Tymczasem język Wawelu przez długi czas się jej wymykał. Nie znała starych królów, bezlitośnie zmienionych w płaskorzeźby, ani ptaków schwytanych w malowidła na piecowych kaflach. Królewscy służący, szewcy, murarze i czyściciele kominów przechadzali się wśród nich ze swobodą, nie podnosząc wzroku, może nawet nieświadomi ich istnienia. A Dosia nie. Nieustannie słyszała przyciszony szmer obcych, niepojętych opowieści. Pochodziły z odległych, nieosiągalnych miejsc, które znikły na długo przed jej narodzinami, lecz w jakiś niepojęty sposób udało im się przetrwać i wciąż się owijały wokół wawelskich sprzętów. Dlatego, choć nadal przerażał ją wąż królowej, słuchała z uwagą królewskiej córki, opowiadającej z dumą, jak jej przodek Francesco pojął za żonę Biankę Marię, nieślubną córkę ostatniego z mediolańskich Viscontich, księcia Filippa Marii, i wraz z nią w historię Sforzów wślizgnął się żarłoczny wąż ze starej herbowej legendy.
Anna Brzezińska
(...) jedyną latarnią morską, która się zawsze pali, jest śmierć.
Cixin Liu
Potrzebowała poczucia bezpieczeństwa. Pewności, że Christian ją kocha. Ale w głębi duszy wiedziała, że nigdy nie należał do niej całkowicie, że cały czas szukał czegoś, może kogoś. Czuła, że nie kocha jej prawdziwie. Pewnego dnia spotka kobietę, z którą naprawdę zechce być, tę, którą kocha, a wtedy ona zostanie sama.
Camilla Läckberg
To książki równie dobre, też napisane prosto z serca i z głębi trzewi.
John Fante
Tacy właśnie są ludzie (...) Jak małe, wściekłe kundle. Nigdy nie wiesz, kiedy obrócą się i ugryzą.
Caitlin Kittredge
Ponieważ człowiek zawsze pozostaje wolny, a jego wolność jest zawsze krucha, nigdy na tym świecie nie zaistnieje definitywnie ugruntowane królestwo dobra.
Benedykt XVI
Nigdy nie należy mówić nigdy. Każde rozczarowanie z czasem staje się kolejna lekcją, a ból, wyblakłym wspomnieniem".
Magdalena Witkiewicz
[...]jesteś jak jesienny pająk, złocisty i śmiercionośny, który tka cudowną sieć, by łowić w nią mężczyzn.
Lian Hearn
Nie może się z czystym sumieniem przyjąć dwóch rodzajów świadomości: jednej przezyciowej, bezpośredniej, hyletycznej, tej od jakości bezpośrednio danych, i drugiej: myślącej- przy czym związek ich(chocby psychologicznie, zwyczajnie biorąc) stawał się czymś zupełnie niepojętym.
Stanisław Ignacy Witkiewicz
Anna Brzezińska
(...) jedyną latarnią morską, która się zawsze pali, jest śmierć.
Cixin Liu
Potrzebowała poczucia bezpieczeństwa. Pewności, że Christian ją kocha. Ale w głębi duszy wiedziała, że nigdy nie należał do niej całkowicie, że cały czas szukał czegoś, może kogoś. Czuła, że nie kocha jej prawdziwie. Pewnego dnia spotka kobietę, z którą naprawdę zechce być, tę, którą kocha, a wtedy ona zostanie sama.
Camilla Läckberg
To książki równie dobre, też napisane prosto z serca i z głębi trzewi.
John Fante
Tacy właśnie są ludzie (...) Jak małe, wściekłe kundle. Nigdy nie wiesz, kiedy obrócą się i ugryzą.
Caitlin Kittredge
Ponieważ człowiek zawsze pozostaje wolny, a jego wolność jest zawsze krucha, nigdy na tym świecie nie zaistnieje definitywnie ugruntowane królestwo dobra.
Benedykt XVI
Nigdy nie należy mówić nigdy. Każde rozczarowanie z czasem staje się kolejna lekcją, a ból, wyblakłym wspomnieniem".
Magdalena Witkiewicz
[...]jesteś jak jesienny pająk, złocisty i śmiercionośny, który tka cudowną sieć, by łowić w nią mężczyzn.
Lian Hearn
Nie może się z czystym sumieniem przyjąć dwóch rodzajów świadomości: jednej przezyciowej, bezpośredniej, hyletycznej, tej od jakości bezpośrednio danych, i drugiej: myślącej- przy czym związek ich(chocby psychologicznie, zwyczajnie biorąc) stawał się czymś zupełnie niepojętym.
Stanisław Ignacy Witkiewicz