Wyrzucić w świat ową słodko-kwaśną niepokojącą woń,nasuwającą myśli o brunetkach z długimi falującymi
włosami i o tańcach,podczas których,w nieokiełznanym wirze spódnic,dostrzec można było jedwabiste uda,jędrne pośladki,drobne kostki u nóg i ulotny błędny ognik:gęsty motek wzgórka.
Mario Vargas Llosa
Afrykanin, który wsiada do autobusu, nie pyta kiedy autobus odjedzie, tylko wchodzi, siada na wolnym miejscu i od razu zapada w stan, w jakim spędza znaczną część swojego życia - w stan martwego wyczekiwania. A zatem bezsensowne jest pytanie: kiedy odjedzie autobus?, gdyż odpowiedź jest jasna: wtedy gdy zbierze się tyle ludzi, aby cały zapełnili.
Ryszard Kapuściński
-To najważniejsze rzeczy z zaopatrzenia, jakie dostajemy - ogłosił Minho. - Przynajmniej dla nas. Za każdym razem przysyłali w Pudle nowe. Gdybyśmy biegali w kiepskich butach, nasze stopy przypominałyby teraz cholerną powierzchnię Marsa. - Pochylił się i zaczął szperać w skrzyni. - Jaki masz rozmiar?
-Rozmiar? - Thomas zastanawiał się przez chwilę. - Nie wiem. [...] Schylił się, ściągnął but, który miał na sobie, odkąd pojawił się w Strefie, i zajrzał do środka. - Czterdzieści cztery.
-Ja pierniczę. Ale masz wielgaśnie szwaje. - Mihno wstał, trzymając parę lśniących, srebrnych butów. - Wygląda na to, że mamy tu jakieś. Stary, w tym można udac się na spływ górski.
James Dashner
Metoda celowego ignorowania jest często rozumiana niewłaściwie i stosowana w sposób niebezpiecznie błędny (...). Dzieci, którym towarzyszy nieprzepracowane poczucie straty i separacji, brak uwagi ze strony opiekunów odbiorą najprawdopodobniej jako ponowne ich opuszczenie. Musimy więc ignorować zachowanie, a nie dziecko, i w dalszym ciągu wrażliwie reagować na niezaspokojone potrzeby wychowanka.
Chris Taylor
Mario Vargas Llosa
Afrykanin, który wsiada do autobusu, nie pyta kiedy autobus odjedzie, tylko wchodzi, siada na wolnym miejscu i od razu zapada w stan, w jakim spędza znaczną część swojego życia - w stan martwego wyczekiwania. A zatem bezsensowne jest pytanie: kiedy odjedzie autobus?, gdyż odpowiedź jest jasna: wtedy gdy zbierze się tyle ludzi, aby cały zapełnili.
Ryszard Kapuściński
-To najważniejsze rzeczy z zaopatrzenia, jakie dostajemy - ogłosił Minho. - Przynajmniej dla nas. Za każdym razem przysyłali w Pudle nowe. Gdybyśmy biegali w kiepskich butach, nasze stopy przypominałyby teraz cholerną powierzchnię Marsa. - Pochylił się i zaczął szperać w skrzyni. - Jaki masz rozmiar?
-Rozmiar? - Thomas zastanawiał się przez chwilę. - Nie wiem. [...] Schylił się, ściągnął but, który miał na sobie, odkąd pojawił się w Strefie, i zajrzał do środka. - Czterdzieści cztery.
-Ja pierniczę. Ale masz wielgaśnie szwaje. - Mihno wstał, trzymając parę lśniących, srebrnych butów. - Wygląda na to, że mamy tu jakieś. Stary, w tym można udac się na spływ górski.
James Dashner
Metoda celowego ignorowania jest często rozumiana niewłaściwie i stosowana w sposób niebezpiecznie błędny (...). Dzieci, którym towarzyszy nieprzepracowane poczucie straty i separacji, brak uwagi ze strony opiekunów odbiorą najprawdopodobniej jako ponowne ich opuszczenie. Musimy więc ignorować zachowanie, a nie dziecko, i w dalszym ciągu wrażliwie reagować na niezaspokojone potrzeby wychowanka.
Chris Taylor