która akurat wcale nie przyprawia o zawrót głowy, ale trudniej ją znaleźć niż złoto - przyzwoitości. A może też - żeby miał dobre serce. Dzisiaj, powinieneś to wiedzieć, dzisiaj przyzwoitość moim zdaniem jest jeszcze ważniejsza niż dobroć: przyzwoitość to kromka chleba. Dobroć to już masło. Albo miód.
Amos Oz
- Naprawdę jest zdegenerowany? - odezwał się z głębi drugiego fotela Jem. - Dziadek ma prawie dziewięćdziesiąt lat, trochę dużo jak na prawdziwą dewiację.
- No nie wiem - odpowiedział Will. - Byłbyś zaskoczony, do czego są zdolni niektórzy staruszkowie w Diabelskiej Tawernie.
- Żaden z twoich znajomych nie byłby w stanie niczym nas zaskoczyć, Will - wypaliła Jessamine, która leżała na szezlongu, z mokrym ręcznikiem na czole.
Cassandra Clare
Jeden z ptaków głodu sięgnął ostrym dziobem ku ziemi u stóp i zaczął ją szarpać - nie jak stwór jedzący ziemię i strawę, lecz jakby pożerał zasłonę bądź kawałek scenografii z wymalowanym na nim światem. W miejscu, gdzie pochłonął trawę, nie pozostało nic - absolutnie nic, jedynie kolor kojarzący mi się z szarością, lecz pozbawiony kształtu, pulsujący niczym szum na ekranie naszego telewizora, gdy wyłączyło się antenę i obraz zupełnie zniknął. To była otchłań. Nie czerń, nie nicość. Oto, co leży poza cienko malowaną powłoką rzeczywistości.
Neil Gaiman
Muszę się upić. Na trzeźwo nie da się znieść tego koszmaru. Zastanawiam się czy już jestem alkoholiczką - za dużo piję. Mogę przeżyć wieczór bez alkoholu ale wolę z nim. Wino jest moim najlepszym przyjacielem, powiernikiem najskrytszych sekretów, ulubionym pocieszycielem.
Jak wracam z planu nakręcona, zmęczona, to jak inaczej mam spuścić powietrze, niż wypijając lampkę wina? Kiedy jest mi dobrze, czym świętować, jak nie lampką wina? A kiedy mi smutno, to wiadomo - lampka wina.
Kinga Dębska
Amos Oz
- Naprawdę jest zdegenerowany? - odezwał się z głębi drugiego fotela Jem. - Dziadek ma prawie dziewięćdziesiąt lat, trochę dużo jak na prawdziwą dewiację.
- No nie wiem - odpowiedział Will. - Byłbyś zaskoczony, do czego są zdolni niektórzy staruszkowie w Diabelskiej Tawernie.
- Żaden z twoich znajomych nie byłby w stanie niczym nas zaskoczyć, Will - wypaliła Jessamine, która leżała na szezlongu, z mokrym ręcznikiem na czole.
Cassandra Clare
Jeden z ptaków głodu sięgnął ostrym dziobem ku ziemi u stóp i zaczął ją szarpać - nie jak stwór jedzący ziemię i strawę, lecz jakby pożerał zasłonę bądź kawałek scenografii z wymalowanym na nim światem. W miejscu, gdzie pochłonął trawę, nie pozostało nic - absolutnie nic, jedynie kolor kojarzący mi się z szarością, lecz pozbawiony kształtu, pulsujący niczym szum na ekranie naszego telewizora, gdy wyłączyło się antenę i obraz zupełnie zniknął. To była otchłań. Nie czerń, nie nicość. Oto, co leży poza cienko malowaną powłoką rzeczywistości.
Neil Gaiman
Muszę się upić. Na trzeźwo nie da się znieść tego koszmaru. Zastanawiam się czy już jestem alkoholiczką - za dużo piję. Mogę przeżyć wieczór bez alkoholu ale wolę z nim. Wino jest moim najlepszym przyjacielem, powiernikiem najskrytszych sekretów, ulubionym pocieszycielem.
Jak wracam z planu nakręcona, zmęczona, to jak inaczej mam spuścić powietrze, niż wypijając lampkę wina? Kiedy jest mi dobrze, czym świętować, jak nie lampką wina? A kiedy mi smutno, to wiadomo - lampka wina.
Kinga Dębska