zaakceptować fakt, że ta osoba żyje, że czuje i myśli tak jak on, jednak zawsze będzie między nimi pewna nieokreślona różnica, zmaterializowana przewaga. Istnieją postaci z przeszłości i postaci ożywiane przez literaturę, które są dla nas bardziej rzeczywiste niż te ucieleśnione obojętności, które mówią coś do nas zza lady, zerkają na nas w tramwaju lub ocierają się o nas na martwej przypadkowości ulicy. Inni ludzie są dla nas zaledwie tłem - przeważnie niedostrzegalnym tłem znajomej ulicy.
Fernando Pessoa
Przyszedł transport zamrożonych części - serc, nerek, mózgów i tym podobnych. Słyszę, jak z łoskotem zjeżdżają rynną zsypową do chłodni. Ktoś poza zasięgiem mojego wzroku mówi, że na oddziale furiatów zabił się jeden gość. Stary Rawler. Obciął sobie oba jaja i siedząc na kiblu wykrwawił się na śmierć - oprócz niego była w toalecie jeszcze cała kupa facetów, ale nie nie zauważyli, dopóki nie osunął się martwy na posadzkę.
Nie rozumiem, dlaczego niektórym ludziom tak się spieszy; przecież wystarczyło jeszcze trochę poczekać.
Ken Kesey
Zawsze myślimy tylko o sobie, w czasie snu i na jawie, toteż czyny i słowa nasze są sztuczne i coraz bardziej nerwowe, nasze życie staje się coraz trudniejsze, a świat coraz ciaśniejszy (…) Współczesny człowiek myśli bez przerwy, we śnie i na jawie, o tym, czy zyska, czy straci, i dlatego musi mieć tak samo wyostrzoną świadomość jak detektyw lub złodziej. Dniem i nocą, do chwili złożenia go w grobie, zabiega o swą wygodę, nie zaznając ani chwili spokoju- takie jest serce współczesnego człowieka. Ciąży na nim przekleństwo cywilizacji.
Sōseki Natsume
-Absolutnie wspaniałe - wymamrotała, lekko teraz podchmielona i rozespana. Rozbudziła się na siłę. - Pamiętny wieczór!
-Przeczytam mój ulubiony fragment - powiedział Cecil, pociągając bezmyślnie łyk ze swojej szklaneczki. Pił wodę czy whisky? - Wiatr rozkołysze konar, a nie twoje dłonie.
-O tak, uwielbiam ten fragment - oświadczyła Freda z przesadą, chcąc zatuszować poprzednie zachowanie; córka popatrzyła na nią rozwścieczona.
-A kwiecie nie osypie się do twoich nóg.
Alan Hollinghurst
Fernando Pessoa
Przyszedł transport zamrożonych części - serc, nerek, mózgów i tym podobnych. Słyszę, jak z łoskotem zjeżdżają rynną zsypową do chłodni. Ktoś poza zasięgiem mojego wzroku mówi, że na oddziale furiatów zabił się jeden gość. Stary Rawler. Obciął sobie oba jaja i siedząc na kiblu wykrwawił się na śmierć - oprócz niego była w toalecie jeszcze cała kupa facetów, ale nie nie zauważyli, dopóki nie osunął się martwy na posadzkę.
Nie rozumiem, dlaczego niektórym ludziom tak się spieszy; przecież wystarczyło jeszcze trochę poczekać.
Ken Kesey
Zawsze myślimy tylko o sobie, w czasie snu i na jawie, toteż czyny i słowa nasze są sztuczne i coraz bardziej nerwowe, nasze życie staje się coraz trudniejsze, a świat coraz ciaśniejszy (…) Współczesny człowiek myśli bez przerwy, we śnie i na jawie, o tym, czy zyska, czy straci, i dlatego musi mieć tak samo wyostrzoną świadomość jak detektyw lub złodziej. Dniem i nocą, do chwili złożenia go w grobie, zabiega o swą wygodę, nie zaznając ani chwili spokoju- takie jest serce współczesnego człowieka. Ciąży na nim przekleństwo cywilizacji.
Sōseki Natsume
-Absolutnie wspaniałe - wymamrotała, lekko teraz podchmielona i rozespana. Rozbudziła się na siłę. - Pamiętny wieczór!
-Przeczytam mój ulubiony fragment - powiedział Cecil, pociągając bezmyślnie łyk ze swojej szklaneczki. Pił wodę czy whisky? - Wiatr rozkołysze konar, a nie twoje dłonie.
-O tak, uwielbiam ten fragment - oświadczyła Freda z przesadą, chcąc zatuszować poprzednie zachowanie; córka popatrzyła na nią rozwścieczona.
-A kwiecie nie osypie się do twoich nóg.
Alan Hollinghurst