nas ku lepszemu. Każda rana w końcu się zagoi, a jednocześnie blizna, która pozostaje, daje nam potężną broń. Wiedzę, czego należy się w życiu wystrzegać, czego nie musimy powtarzać.
Joanna Miszczuk
(...) to my, dzieci, jesteśmy początkiem nowego społeczeństwa, nowego kraju, bez pamięci o przeszłości.
Patricia McCormick
...twoje i moje wycie miesza się w jedno, wszystko ku temu zmierza: zachwycić się, zapomnieć i odnaleść,
Franz Kafka
Jeśli ktoś jest czarownicą, nie biega w kółko z wrzaskiem tylko dlatego, że łóżko mu się pali.
Terry Pratchett
Ten kto uważa człowieka za istotę rozumną, popełnia błąd, urocza przyjaciółko. Zdolność myślenia nie obdarza rozumem
Régine Deforges
Ariah miała się potem zastanawiać nad tym spostrzeżeniem, tak jak ktoś, kto bada sińce i rany nie wiadomo jak doznane.
Joyce Carol Oates
... mówiełem nieomal milcząc. A w tym to ja jestem mistrzem, całe życie przedagałem w milczeniu i milcząc sam ze sobą przeżyłem całą tragedię
Fiodor Dostojewski
Nie cierpię, kiedy traktuje mnie jak laboratoryjnego szczura. Przez niego mam wrażenie, iż przed eksperymentem nie byłem w ogóle człowiekiem”.
Daniel Keyes
Joanna Miszczuk
(...) to my, dzieci, jesteśmy początkiem nowego społeczeństwa, nowego kraju, bez pamięci o przeszłości.
Patricia McCormick
...twoje i moje wycie miesza się w jedno, wszystko ku temu zmierza: zachwycić się, zapomnieć i odnaleść,
Franz Kafka
Jeśli ktoś jest czarownicą, nie biega w kółko z wrzaskiem tylko dlatego, że łóżko mu się pali.
Terry Pratchett
Ten kto uważa człowieka za istotę rozumną, popełnia błąd, urocza przyjaciółko. Zdolność myślenia nie obdarza rozumem
Régine Deforges
Ariah miała się potem zastanawiać nad tym spostrzeżeniem, tak jak ktoś, kto bada sińce i rany nie wiadomo jak doznane.
Joyce Carol Oates
... mówiełem nieomal milcząc. A w tym to ja jestem mistrzem, całe życie przedagałem w milczeniu i milcząc sam ze sobą przeżyłem całą tragedię
Fiodor Dostojewski
Nie cierpię, kiedy traktuje mnie jak laboratoryjnego szczura. Przez niego mam wrażenie, iż przed eksperymentem nie byłem w ogóle człowiekiem”.
Daniel Keyes