życiu, po którym już nic nie ma? Nikomu nigdy nie udało się spojrzeć na własną starość wstecz, z dystansu. Wiek nie zamienia nas w mędrców.
Ewa Stachniak
Dzięki tobie mój świat kręci się nieco szybciej.
– Chciałbym nim zatrząść jeszcze bardziej – oświadcza dudniącym głosem, a ja się śmieję.
Katy Evans
Czerpała z życia pełnymi garściami, brała je w ramiona, przyciskała do piersi, lecz w tak chorobliwy i zachłanny sposób, że obejmowała śmierć.
Michel Schneider
Często pytam mężów "Czy twoja żona cię kocha?".
Odpowiadają "Oczywiście!".
Wówczas pytam "A czy cię lubi?".
Zwykle słyszę "Nie".
Emerson Eggerichs
Zaczynałam rozumieć, czemu cały wolny czas najchętniej spędzałam z królikiem - on przynajmniej nie udzielał nieproszonych rad.
Jodi Picoult
Moja jest ta cisza i sobą ją wypełnię... obszerną jej przestrzeń do reszty zużyje...
by w końcu w całości znalazła się we mnie...
Anna Skrzyniarz
Tęsknię za dniem, w którym dusza nie będzie już chciała ani mogła dłużej mieszkać w tym nieszczęsnym i zarażonym smutkiem ciele, (…).
Georg Trakl
Zwykle wyjęte z szuflad chłodniczych ciała tchnęły straszliwą rozpaczą, jednak w samej tej rozpaczy było coś żywego. By cierpieć, trzeba żyć.
Pierre Lemaitre
Ewa Stachniak
Dzięki tobie mój świat kręci się nieco szybciej.
– Chciałbym nim zatrząść jeszcze bardziej – oświadcza dudniącym głosem, a ja się śmieję.
Katy Evans
Czerpała z życia pełnymi garściami, brała je w ramiona, przyciskała do piersi, lecz w tak chorobliwy i zachłanny sposób, że obejmowała śmierć.
Michel Schneider
Często pytam mężów "Czy twoja żona cię kocha?".
Odpowiadają "Oczywiście!".
Wówczas pytam "A czy cię lubi?".
Zwykle słyszę "Nie".
Emerson Eggerichs
Zaczynałam rozumieć, czemu cały wolny czas najchętniej spędzałam z królikiem - on przynajmniej nie udzielał nieproszonych rad.
Jodi Picoult
Moja jest ta cisza i sobą ją wypełnię... obszerną jej przestrzeń do reszty zużyje...
by w końcu w całości znalazła się we mnie...
Anna Skrzyniarz
Tęsknię za dniem, w którym dusza nie będzie już chciała ani mogła dłużej mieszkać w tym nieszczęsnym i zarażonym smutkiem ciele, (…).
Georg Trakl
Zwykle wyjęte z szuflad chłodniczych ciała tchnęły straszliwą rozpaczą, jednak w samej tej rozpaczy było coś żywego. By cierpieć, trzeba żyć.
Pierre Lemaitre