radość wydaje się chwilowa i niepewna. Smutek trwa dłużej, jest trwalszy i z taką łatwością zastępuje pozytywne uczucia, że nawet nie poczujesz zmiany, gdy znajdziesz się w jego okowach. Jakże zaciekle walczymy o szczęście, a kiedy wreszcie mamy tę ulotną radość w rękach, trzymamy ją krótko i zaraz spływa między palcami jak woda. Nie chcę trzymać wody. Chcę trzymać coś twardego i solidnego. Coś, co potrafię zrozumieć. Rozumiem smutek i dlatego mu ufam. Naszym przeznaczeniem jest czuć przygnębienie, choćby tylko po to, żeby chronić się przed ściemą szczęścia. Będę znać tylko ciemność; może kluczem jest uczynić z tego sztukę.
Tarryn Fisher
Gdzie ja jestem? Co ja robię? Po co?" Chciała się podnieść, uskoczyć w bok; lecz coś olbrzymiego, nieubłagalnego pchnęło ją w głowę i powlokło za plecy. "Boże przebacz mi wszystko!"- wyrzekła czując, że opór byłby nadaremny. Mały chłopina, mrucząc coś pod nosem, obrabiał jakieś żelastwo. I świeca, przy blasku której czytała księgę pełną niepokoju, fałszu, niedoli i zła, wybuchała jaskrawszym niż kiedykolwiek światłem, oświeciła przed nią wszystko, co dotąd leżało w cieniu, zaskwierczała i poczęła się zmierzchać, aż na wieki zgasła.
Lew Tołstoj
Pamiętaj, że maksyma "zobaczyć znaczy uwierzyć" to zwykle odwracanie kota ogonem. Sztuka stanowi konkretny wytwór wiary w połączeniu z indywidualnymi oczekiwaniami, prowadzi do uświadomienia sobie istnienia świata, który bez tego nie byłby niczym więcej jak tylko woalem bezcelowej świadomości rozpiętymi nad zatoką głębokiej tajemnicy. A poza tym - jeśli ty nie wierzysz w to, co widzisz, to kto uwierz twoim dziełom?
Stephen King
-Jesteśmy zranionymi ludźmi - powiedziała Diana smutnym i poważnym głosem. - Strasznymi, pokręconymi, złymi ludźmi. Ale ja chcę się zmienić. Chcę, żebyś oboje się zmienili.
-Zmienić się? W co? - spytał zmieszany.
-W ludzi, którzy nie marzą już o byciu Napoleonami.
Michael Grant
Tarryn Fisher
Gdzie ja jestem? Co ja robię? Po co?" Chciała się podnieść, uskoczyć w bok; lecz coś olbrzymiego, nieubłagalnego pchnęło ją w głowę i powlokło za plecy. "Boże przebacz mi wszystko!"- wyrzekła czując, że opór byłby nadaremny. Mały chłopina, mrucząc coś pod nosem, obrabiał jakieś żelastwo. I świeca, przy blasku której czytała księgę pełną niepokoju, fałszu, niedoli i zła, wybuchała jaskrawszym niż kiedykolwiek światłem, oświeciła przed nią wszystko, co dotąd leżało w cieniu, zaskwierczała i poczęła się zmierzchać, aż na wieki zgasła.
Lew Tołstoj
Pamiętaj, że maksyma "zobaczyć znaczy uwierzyć" to zwykle odwracanie kota ogonem. Sztuka stanowi konkretny wytwór wiary w połączeniu z indywidualnymi oczekiwaniami, prowadzi do uświadomienia sobie istnienia świata, który bez tego nie byłby niczym więcej jak tylko woalem bezcelowej świadomości rozpiętymi nad zatoką głębokiej tajemnicy. A poza tym - jeśli ty nie wierzysz w to, co widzisz, to kto uwierz twoim dziełom?
Stephen King
-Jesteśmy zranionymi ludźmi - powiedziała Diana smutnym i poważnym głosem. - Strasznymi, pokręconymi, złymi ludźmi. Ale ja chcę się zmienić. Chcę, żebyś oboje się zmienili.
-Zmienić się? W co? - spytał zmieszany.
-W ludzi, którzy nie marzą już o byciu Napoleonami.
Michael Grant