mu nogę - jakby stracił coś stałego, coś, nad czym się nie zastanawiał. Nie sądziłam, że oprócz oczywistych obaw o pieniądze i przyszłość utrata pracy powoduje, że człowiek zaczyna się czuć nie na miejscu, trochę bezużyteczny. Że trudniej mu wstać rano teraz niż wtedy, gdy budzik brutalnie wyrywał go ze snu. Że można tęsknić za ludźmi, z którymi się pracowało, niezależnie od tego, jak mało się miało z nimi wspólnego. Albo że idąc ulicą, zaczynasz się rozglądać za znajomymi twarzami.
Jojo Moyes
Przyjemnie jest wiosną w stepie. Wiatr, który zimą był bezlitosnym wrogiem, teraz ciepłą dłonią burzy mi włosy. Niebo jest jasnobłękitne ze złocistymi chmurkami. Wszędzie skowronki! I wydaje się, że ten złocisty odcień to właśnie pieśń skowronka i że to jego melodyjny trel tak przyjemnie pachnie: trochę zeszłorocznym ścierniskiem, trochę młodą trawką, już przebijającą się gdzieniegdzie w dolinach, trochę pączkami wierzby, a najbardziej - wonią nagrzanej, wilgotnej ziemi. I wszystko to - to aromat wiosny.
Jefrosinia Kiersnowska
Jedynym nowoczesnym mitem jest mit o zombie – uśmierconych schizolach, dobrych do pracy, przywróconych do porządku. W tym znaczeniu dzicy i barbarzyńcy, z ich sposobem kodowania śmierci, są jak dzieci w porównaniu z nowoczesnym człowiekiem i jego aksjomatyką. Człowiek nowoczesny o wiele częściej wariuje. Biuro z trzynastoma telefonami jest jego szaleństwem. Rozkazuje światu. Nie szanuje kobiet. Przy tym wykazuje się odwagą. Dekoruje się go przy byle okazji. Instynkt śmierci, milczący instynkt, jest dobrze osadzony, być może obok egoizmu. Zajmuje przedział zero w ruletce. Wygrywa zawsze kasyno. Tak jak śmierć. Po tej stronie jest prawo wielkich liczb.
Gilles Deleuze
- Patrz pani i podziwiaj choćby wodę, starczy ci na długo. Przypatruj się gwiazdom, ptakom, żywiołom; śledź rozrost drzew, wsłuchaj się w wichry, pij wonie i barwy, a wszędzie znajdziesz cuda niesłychane, wiecznie trwające, doświadczysz rozkoszy niewypowiedzianych. Wystarczy ci to zupełnie za życie wśród ludzi. Nie patrz tylko okiem pospolitka; bo wtedy najpiękniejszy śpiew ptaków będzie krzykiem; najwspanialsze lasy - opałem; w zwierzętach zobaczysz tylko mięso na pokarm; w łąkach - siano; bo wtedy zamiast czuć, będziesz obrachowywać.
- Wszyscy są takimi.
- Jest niewielu, którzy z księgi przyrody czytają i biorą dla siebie pokarm żywota.
Władysław Stanisław Reymont
Jojo Moyes
Przyjemnie jest wiosną w stepie. Wiatr, który zimą był bezlitosnym wrogiem, teraz ciepłą dłonią burzy mi włosy. Niebo jest jasnobłękitne ze złocistymi chmurkami. Wszędzie skowronki! I wydaje się, że ten złocisty odcień to właśnie pieśń skowronka i że to jego melodyjny trel tak przyjemnie pachnie: trochę zeszłorocznym ścierniskiem, trochę młodą trawką, już przebijającą się gdzieniegdzie w dolinach, trochę pączkami wierzby, a najbardziej - wonią nagrzanej, wilgotnej ziemi. I wszystko to - to aromat wiosny.
Jefrosinia Kiersnowska
Jedynym nowoczesnym mitem jest mit o zombie – uśmierconych schizolach, dobrych do pracy, przywróconych do porządku. W tym znaczeniu dzicy i barbarzyńcy, z ich sposobem kodowania śmierci, są jak dzieci w porównaniu z nowoczesnym człowiekiem i jego aksjomatyką. Człowiek nowoczesny o wiele częściej wariuje. Biuro z trzynastoma telefonami jest jego szaleństwem. Rozkazuje światu. Nie szanuje kobiet. Przy tym wykazuje się odwagą. Dekoruje się go przy byle okazji. Instynkt śmierci, milczący instynkt, jest dobrze osadzony, być może obok egoizmu. Zajmuje przedział zero w ruletce. Wygrywa zawsze kasyno. Tak jak śmierć. Po tej stronie jest prawo wielkich liczb.
Gilles Deleuze
- Patrz pani i podziwiaj choćby wodę, starczy ci na długo. Przypatruj się gwiazdom, ptakom, żywiołom; śledź rozrost drzew, wsłuchaj się w wichry, pij wonie i barwy, a wszędzie znajdziesz cuda niesłychane, wiecznie trwające, doświadczysz rozkoszy niewypowiedzianych. Wystarczy ci to zupełnie za życie wśród ludzi. Nie patrz tylko okiem pospolitka; bo wtedy najpiękniejszy śpiew ptaków będzie krzykiem; najwspanialsze lasy - opałem; w zwierzętach zobaczysz tylko mięso na pokarm; w łąkach - siano; bo wtedy zamiast czuć, będziesz obrachowywać.
- Wszyscy są takimi.
- Jest niewielu, którzy z księgi przyrody czytają i biorą dla siebie pokarm żywota.
Władysław Stanisław Reymont