Badania psychologiczne wykazały, że zmniejszenie różnicy między człowiekiem a maszyną zwiększa komfort i
akceptację, zapobiegając w ten sposób wynikającym z lęku przed izolacją załamaniom nerwowym – krótko mówiąc, ludzie nie dostają tak często klaustrofobii. Jeśli wydaje im się, że wokół jest więcej ludzi, z którymi mogą porozmawiać. Ja uważam, że to bzdura. Jeśli nie chcesz doznać klaustrofobii wyjdź na zewnątrz.
Mira Grant
To wszystko jest strach. Kiedy byliśmy dziećmi, matka leżała na łóżku i modliła się, żeby nas nie zabił piorun. Mnie to śmieszyło. Powiedziałam jej - jakie to niemądre. Czy mam prawo prosić Boga, żeby mi darował życie, jeżeli On chce mnie powalić piorunem? Nie bałam się nigdy. A nawet gdyby mnie piorun uderzył - to co?
Z opowiadania "Dusza i ciało".
William Carlos Williams
... Tak bym chciała, by to był on, by nasze dłonie mogły się zetknąć na tę jedną, wieczną chwilę i by czas mógł nas połączyć, abyśmy stali się jednością. ... Ten, którego wiatr i muzyka do mnie prowadzą. ... Żyjmy razem wśród błędnych ścieżek, zapomnianych dróg, tam gdzie ludzkie oko nie sięga. Niech moje życie ma sens. Obym nie żyła po to, by umrzeć głupio, nim zdążę wziąć jego dłoń w swoją. Niech nasze dłonie się połączą i niech zniknie cała reszta. ...
Henri Loevenbruck
Całe wychowanie współczesne pragnie, by dziecko było wygodne, konsekwentnie krok za krokiem dąży, by uśpić, stłumić, zniszczyć wszystko, co jest wolą i wolnością dziecka, hartem jego ducha, siłą jego dążeń i zamierzeń.
Grzeczne, posłuszne, dobre, wygodne, a bez myśli o tym, że będzie bezwolne wewnętrznie i niedołężne życiowo".
Janusz Korczak
Mira Grant
To wszystko jest strach. Kiedy byliśmy dziećmi, matka leżała na łóżku i modliła się, żeby nas nie zabił piorun. Mnie to śmieszyło. Powiedziałam jej - jakie to niemądre. Czy mam prawo prosić Boga, żeby mi darował życie, jeżeli On chce mnie powalić piorunem? Nie bałam się nigdy. A nawet gdyby mnie piorun uderzył - to co?
Z opowiadania "Dusza i ciało".
William Carlos Williams
... Tak bym chciała, by to był on, by nasze dłonie mogły się zetknąć na tę jedną, wieczną chwilę i by czas mógł nas połączyć, abyśmy stali się jednością. ... Ten, którego wiatr i muzyka do mnie prowadzą. ... Żyjmy razem wśród błędnych ścieżek, zapomnianych dróg, tam gdzie ludzkie oko nie sięga. Niech moje życie ma sens. Obym nie żyła po to, by umrzeć głupio, nim zdążę wziąć jego dłoń w swoją. Niech nasze dłonie się połączą i niech zniknie cała reszta. ...
Henri Loevenbruck
Całe wychowanie współczesne pragnie, by dziecko było wygodne, konsekwentnie krok za krokiem dąży, by uśpić, stłumić, zniszczyć wszystko, co jest wolą i wolnością dziecka, hartem jego ducha, siłą jego dążeń i zamierzeń.
Grzeczne, posłuszne, dobre, wygodne, a bez myśli o tym, że będzie bezwolne wewnętrznie i niedołężne życiowo".
Janusz Korczak