jest przecież różami. Z przeszłości staram się pamiętać tylko pozytywne, piękne i miłe przeżycia, które podtrzymują mnie na duchu, Tragiczne i smutne momenty trzymam schowane jak najgłębiej w archiwach pamięci.
Jan Tyszkiewicz
Twój tato bardzo mnie kocha, ale ja kiedyś chciałam, by kochał mnie jeszcze bardziej. Przynosił kwiaty, zabierał co tydzień do teatru, mówił mi, jaka jestem piękna. Wydawało mi się, że tak jest w idealnym związku,ale nie ma idealnych związków. My, kobiety, idealizujemy miłość.Chciałybyśmy, aby było tak, jak w książkach i filmach. On i ona wstają rano uśmiechnięci, witają się słodko, on robi śniadanie, ona jest taka piękna, jakby wyszła wprost od kosmetyczki. Ma na sobie seksowną bieliznę i kręci mu przed nosem tyłkiem, kiedy on robi dla niej jajecznicę... A życie jest życiem. On spieszy się do pracy, dzieci jęczą, że nie chcą iść do szkoły, ona we flanelowej piżamie, z jednym okiem maźniętym biega po kuchni i robi śniadanie. I fakt jest taki, że ludzie mają problem z miłością. Oczywiście, każdy chciałby kochać i być kochanym, ale mamy w stosunku do miłości zbyt wielkie oczekiwania. Chcemy deklaracji i nieustannej adoracji i tych motyli fruwających w brzuchu. Kochać uczymy się przez całe życie. Miłość- mimo tego, co o niej piszą i mówią- jest zwyczajna.
Gabriela Gargaś
Jan Tyszkiewicz
Twój tato bardzo mnie kocha, ale ja kiedyś chciałam, by kochał mnie jeszcze bardziej. Przynosił kwiaty, zabierał co tydzień do teatru, mówił mi, jaka jestem piękna. Wydawało mi się, że tak jest w idealnym związku,ale nie ma idealnych związków. My, kobiety, idealizujemy miłość.Chciałybyśmy, aby było tak, jak w książkach i filmach. On i ona wstają rano uśmiechnięci, witają się słodko, on robi śniadanie, ona jest taka piękna, jakby wyszła wprost od kosmetyczki. Ma na sobie seksowną bieliznę i kręci mu przed nosem tyłkiem, kiedy on robi dla niej jajecznicę... A życie jest życiem. On spieszy się do pracy, dzieci jęczą, że nie chcą iść do szkoły, ona we flanelowej piżamie, z jednym okiem maźniętym biega po kuchni i robi śniadanie. I fakt jest taki, że ludzie mają problem z miłością. Oczywiście, każdy chciałby kochać i być kochanym, ale mamy w stosunku do miłości zbyt wielkie oczekiwania. Chcemy deklaracji i nieustannej adoracji i tych motyli fruwających w brzuchu. Kochać uczymy się przez całe życie. Miłość- mimo tego, co o niej piszą i mówią- jest zwyczajna.
Gabriela Gargaś